Toen ik klein was, droomde ik van…

7 november 2018| by: Felice Veenman |438 Views|14 Comments
Toen ik klein was, droomde ik van…

lid zijn van een bende, wonen in een straat vol kinderen, een groot gezin….

Toen ik een basisschoolkind was, wilde ik zo graag een geheime club. De bende van de zwarte hand ( kenners herkennen Pietje Bel ), het leek me geweldig.
Toen ik laatst voorstelde een whatsapp groep zo te noemen, kreeg ik enthousiast bijval.
Stom verbaasd was ik daarover: het was maar een grapje… En tegelijkertijd was er ik er zo blij mee.
“Luister naar het kind in jezelf”, zei een lid, “dat doen we veel te weinig” Een ander lid had, nog voor de beslissing genomen was, ons al van een zwarte hand voorzien.
“En zo komt”, zei weer een ander “een kinderdroom alsnog uit”

In welke mate, vroeg ik me af, maken we stilletjes kinderdromen waar ?

Een andere droom van mij was onderdeel te zijn van een groot gezin. Ik scheel in leeftijd nogal wat met mijn zusjes. Nu we volwassen zijn is dat totaal onbelangrijk, maar als kind was het, zeg maar een dingetje. In zo’n fantasie was het natuurlijk altijd koek en ei in dat gezin: nooit eens ruzie. Dat snap je.

Bij gebrek aan groot gezin, leek een kinderrijke buurt me ook wel wat. Bij een nichtje van mij speelden ze tot laat op straat verstoppertje met wel 15 kinderen. Dat was toch even anders dan dat ene buurmeisje wat ik had.

Of mijn keuze voor mijn eerste huis beïnvloed werd, doordat dat huis in een kinderrijke straat stond?
Ik heb het nooit als argument genoemd, maar dat het stiekem meespeelde, dat weet ik wel zeker. Ik kon er ook enorm van genieten, als ze met een hele bubs  op straat aan het spelen waren. En jongens wat was het makkelijk om met zoveel moeders van kleine kinderen bij elkaar te wonen!

Mijn droom van een groot gezin, is natuurlijk nooit uitgekomen. Kom op wie heeft er in deze tijd nu zes kinderen? Maar soms, als ik zo eens even voor me uit zit te staren….dan denk ik : met zes koters op een grote boerderij, was ik best ook gelukkig geworden.

In plaats daarvan staat ons huis gewoon gezellig open. En als ik dan merk dat mijn inmiddels volwassen kinderen, graag vrienden en vriendinnen naar dit huis slepen, dan ben ik daar zo blij om. Dan maak ik stilletjes mijn kinderdroom toch een beetje waar.. want er is met vrienden die binnen komen vallen, natuurlijk nooit eens ruzie ( Dat snap je )

14

Felice Veenman, eigenaar van BabyenKind, leuk dat je me leest !

14 Comments on this topic

    • lodi

      8 november 2018 at 10:10 am

      Ik zit nu heel hard te denken, waar droomde ik vroeger van. Ik zou het eigenlijk niet weten. Ik droomde noir zo over kinderen, trouwen enzo. Ik wilde bakker worden, maar goed dat dit nooit is gebeurd, want ik kan niet zo goed bakken 🙂

      • lodi

        8 november 2018 at 10:11 am

        noir is nooit

    • Danielle Piscaer

      8 november 2018 at 11:35 am

      Super gaaf! Ik kan me er goed in verplaatsen. Ik was als kind ook echt van de avonturen boeken en vond Pietje Bell ook geweldig. had er inderdaad ook allerlei dromen hierover! En wat mooi om zo kinder droom dan nog uit te kunnen laten komen.

    • Linda

      8 november 2018 at 11:38 am

      Tja, wanneer laat je dat los he, dat kind-zijn? Die fantasie en die dromen die je hebt? Gelukkig ben je nooit te oud om toch nog iets leuks aan je dagen toe te voegen. Want langer kun je je leven niet maken, wel leuker, (see what I did there) dus goedzo dat je toch een manier hebt gevonden om je dromen te verwezelijken.

      Oh en geloof me, een boerderij is idyllisch in een fantasie, maar zo gruwelijk veel werk 😉

    • Mama Jezz

      8 november 2018 at 1:21 pm

      Mooi geschreven en fijn dat sommige dromen toch wel een beetje zijn uitgekomen.

    • Linda

      8 november 2018 at 1:31 pm

      Ik zou niet weten waar ik vroeger van droomde. Het was alleen maar ellende door pesterijen. Ik heb daarnaast nooit nagedacht over wat ik wilde. Daar was ook de ruimte niet voor, om mijn eigen gang te gaan en dus te ontdekken wat ik leuk vind. Helaas, want nu heb ik dus geen idee wie ik ben en wat ik wil nu ik 33 ben…

    • Dhini

      8 november 2018 at 5:43 pm

      Oehh dat weet ik niet meer. Ik weet het niet meer waarover droomde ik toen ik klein was.

    • Wanda

      8 november 2018 at 8:41 pm

      Grappig dat je nog zo goed weet waar je als kind over droomde. Ik heb geen idee joh, misschien over leuke dingen zoals kerst, vakantie en verjaardag maar hoe en wat… geen idee.

    • Melissa Schrijft

      8 november 2018 at 11:28 pm

      Leuk dat droom toch beetje uit is gekomen, vroeger wilde ik bij de brandweer of verpleegkundige in dienst van leger. Maar nu ben ik huisvrouw en blogger

    • Corrina

      9 november 2018 at 8:05 am

      Dromen zijn prachtig en als ze uitkomen nog beter. Ik moet zeggen op dit moment best happy met mijn leven en ja in de 55 jaar zijn er wel een paar uitgekomen

    • ingrid kocken

      9 november 2018 at 10:35 am

      ik vind het heerlijk om af en toe gewoon weer kind te zijn tussen onze eigen kinderen en samen te dromen over later als ze groot zijn

    • Maaike | Travelbliss

      9 november 2018 at 10:34 pm

      Zo herkenbaar. Ik had vroeger zo’n clubje (het clubje van 5). Ik woonde in een kinderrijke buurt en wat hebben we een kattenkwaad uitgehaald met ons clubje 😉 Ik kom niet uit een groot gezin maar mijn zus zat ook in dat clubje. Bij mijn beste vriendin hadden ze 5 kinderen thuis en daar heb ik heel veel tijd doorgebracht. Maar ook bij ons thuis (met 3 kinderen) was het altijd gezellig druk. Iedereen was welkom en er kon altijd een bord bij. Mijn buurmeisje bracht meer tijd door bij ons dan thuis……en het leuke is: ik heb nog steeds contact met alle leden van het clubje van 5!

    • Ilse Witjes

      10 november 2018 at 2:21 pm

      Herkenbaar hoor, ik moet wel even denken waar ik nou precies over droomde vroeger, wel altijd dezelfde nachtmerrie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *