Het tere evenwicht tussen zelfstandig en afhankelijk

afhankelijk

Het tere evenwicht tussen afhankelijk en onafhankelijk, als je peuter groter wordt………..

Een peuter is nu eenmaal geen baby meer, die zich zelf ziet als een deel van jou. En jou als moeder “gebruikt” als de persoon die zijn wereld controleert en gemakkelijk maakt.
Voor een baby ben jij zijn spiegel naar de wereld.
Maar een peuter is ook geen kind. Een kind is in staat te zien dat zijn moeder een mens is en hij ook. En dat hij dus verantwoordelijk is voor wat hij doet.
Een peuter begint te beseffen dat jij en hij verschillende mensen zijn, Maar erg gemakkelijk vind hij die wetenschap niet. Soms probeert hij  de onafhankelijkheid uit met veel en luid “NEE” zeggen, of  “Zelluf DOEN!!!”

Met jou in gevecht, wie het voor het zeggen heeft, terwijl hij je tegelijkertijd heel hard nodig heeft. En daarom heb je het ene moment ene gillende trappelende peuter in je armen. En het andere moment eentje die je nooooit meer los wil laten.
Dat mag voor jou verwarrend zijn, voor je kind is het pijnlijk. Hij moet een zelfstandig mens worden, maar het is zo veilig in jouw armen te blijven. Hij heeft inmiddels zijn eigen likes en dislikes ontdekt en gaat daar vrolijk achteraan. Maar tegelijkertijd vind hij dat best eng allemaal. Hij houdt zielsveel van je en is volkomen afhankelijk van jou voor zijn morele steun.
En die behoefte aan vrijheid en veiligheid tegelijk zorgen voor de beroemde peuterpubertijd.

Als jij van je kind verwacht dat  hij  die lieve, schattige baby blijft , die hij ooit was, dan kun je heel wat ruzies verwachten. Je kind heeft een enorme drive onafhankelijk te worden. Dat moet hij ook. Als je van je peuter verwacht dat hij zich al als een kind kan gedragen, maak je hem onzeker.

En dat is de tere balans tussen afhankelijk en onafhankelijk.

Lees ook Omkopen: wie doet het niet

afhankelijk

Er is een weg tussen een afhankelijke baby en een onafhankelijk kind zijn.

Een weg die je peuter de kans biedt om op avontuur te gaan, zonder grote rampen. Die hem helpt  uit te proberen maar mislukking helpt voorkomen. Wat je peuter nodig heeft is een groeiend begrip van het gedrag dat van hem verwacht wordt. Maar wel zo gebracht dat het zijn net ontdekte gevoel van eigenwaarde niet aantast.Met andere woorden: helpje kind om langzaam aan minder afhankelijk van je te worden

Om die middenweg te vinden, zul je als ouder begrip moeten hebben voor de fase waarin je kind nu zit. En die zijn niet altijd zo voor de hand liggend. Om te beginnen moet je je niet door uiterlijkheden laten bedriegen.
Je peuter lijkt met 2 jaar al een heel mens: hij praat, hij loopt, hij speelt. Je zou hem makkelijk voor een 3-jarige aanzien.Maar dat is hij emotioneel niet!

leren door ervaring

Natuurlijk hebben peuters een geheugen, maar daar moet nog een heleboel “”ingestopt ” worden. En dat kost tijd. “Door ervaring leer je, zeggen we.En dan vergeten we voor het gemak hoeveel tijd die ervaring kost
Toen je kindje nog een baby was, viel het je niet zo op dat hij tijd nodig heeft om iets te onthouden. Nu hij rondloopt en voor de vierde keer over de drempel bij de keuken struikelt, kom je er pas achter.
Bij een baby, is het je taak als ouder te voorkomen dat hij valt. Bij een kind wijs je hem op de drempel, bij een peuter leg je een stukje vloerbedekking neer. Zodat dat hij leert van ervaring, maar niet te hard. En zo wordt hij langzaam aan minder afhankelijk van mama.

afhankelijk

En wat je kind moet leren om niet meer afhankelijk te zijn

leren om vooruit te denken

Omdat het geheugen van je dreumes nog zo instabiel  is, kan hij nog niet echt goed vooruit denken. Uit ervaring heeft hij inmiddels al begrepen dat jij zonder hem de deur uitgaat, als je je werk tas in handen hebt. Maar hij kan nog  lang niet voorspellen wat zijn eigen gedrag teweeg brengt. Als hij een ladder ziet zal hij erop klimmen. Zonder zich te realiseren dat hij ook weer naar beneden moet. En schrijfsters deze kan het weten: zij heeft meermalen een woest brullend kind van de ladder geplukt. Omhoog ging goed, maar voor he tstukje naar beneden bleek hij toch afhankelijk van moeders…

De problemen die je dreumes heeft met zijn geheugen en zijn gebrekkig vermogen vooruit  te kijken , brengen hem keer op keer in de problemen. Als hij die leuke glimmende knoppen ziet van de cd speler bijvoorbeeld. Dan heeft hij geen herinering aan het standje van gisteren en geen vooruitziende blik naar het standje van straks.De knoppen vragen er om ingedrukt te worden. Dat kan niet anders, dat moet NU!
En omdat je dreumes niet vooruit kan denken, kan hij ook geen seconde op iets wachten. Als hij iets wil, dan wil hij het nu en nu meteen. Dan kan het hem al te lang duren, voor jij het papiertje van zijn ijsje hebt gehaald.

Als je begrijpt dat dit al lastig voor je dreumes is. Dan begrijp je dat het onmogelijk voor hem is even te accepteren dat hij zich minder prettig voelt,om zich starks een stuk beter te voelen. Vieze handen mogen niet fijn zij , ze af laten wassen is dat ook niet! En dus protesteert hij heftig tegen het washandje dat hem van zijn plakkerige handen af zal helpen.
Je dreumes is een wezen van het moment.

Leren om gevoelens van anderen te begrijpen

De kinderlijke  manier van denken van een  dreumes, brengt hem natuurlijk ook regelmatig in problemen met de mensen om hem  heen.
Hij houdt van je, en iedereen vertelt je dat hij van je houdt.
Hij vertelt je zelf dat je de liefste bent en knuffelt en kust je.

Maar natuurlijk kan hij zich nog helemaal niet gedragen volgens de volwassen normen van houden van. Hij kan zich niet in jou verplaatsen Hij kan nog geen dingen door de ogen van een ander zien. Hij vindt het vreselijk om je te zien huilen.Maar dat vindt hij naar om de gevoelens die het bij hemzelf oproept! Niet omdat hij met je meeleeft…Het is nog niet zijn taak in het leven, anderen te begrijpen. Hij heeft zijn handen vol aan zich-zelf  begrijpen. Als hij bijvoorbeeld bijt  en jij bijt terug :”zodat hij voelt hoe dat is”” dan zal hij schreeuwen en boos zijn. Alsof bijten een totaal nieuw concept voor hem is. Hij kan het verband tussen wat hij bij jou deed en wat jij bij hem deed, nog niet leggen.

De sleutel  tot he begrijpen van je dreumes, ligt in het begrijpen van de ontwikkeling van zijn gedachten gang. Die ontwikkelt zich langzaam tot een niveau waar voor al die tegenstrijdige emoties plek is, en dan is je dreumes een kind.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *