Wij mochten thuis veel, mijn ouders waren zo moeilijk niet. Maar er waren twee dingen die niet mochten : te laat komen en zeggen : dat lust ik niet. Eten wat de pot schaft en vooral niet zeuren.
Verhalen van vroeger
Mijn moeder vertelde daar ooit over. “Toen we net getrouwd waren, woonden we in ( het was vlak na de oorlog ) bij een groot gezin. Soms stond ik tegelijk met mijn hospita bij de groenteman. En dan stond zij …worteltjes of nee, die lust Jan niet. Sla? Oooh nee dat lust Sofie niet…doet u maar worteltjes en sla. Ik nam me voor”, zei mijn moeder dan ferm “dat mijn kinderen later gewoon alles zouden eten. Ik ben toch niet gek” Ja kijk, mijn moeder was enig kind. Die moest het opvoeden toch ook een beetje leren van het kijken naar anderen….
Hoe het ook kwam, kwam het, maar wij aten alles wat op tafel kwam. Manlief komt uit een groot gezin. Daar was geen tijd voor gezeur. Eten wat de pot schaft en een beetje snel je bordje leeg eten. Anders werd de vla er vast over uitgegoten….
Eten wat er op tafel komt ?
Onze kinderen hebben ook altijd met de pot meegegeten ( al hebben we nooit de vla over de aardappels gegoten ) Maar er zijn genoeg moeders die en sla en worteltjes koken. Dat ik het niet doe, is niet zo zeer uit principe, het is uit gemakzucht. Ik ga me daar toch niet twee of drie maaltijden per dag staan te koken? Ik hou van koken, maar er zijn grenzen.
Er zijn ook moeders die ook hun grenzen hebben, maar een uitzondering maken als er pittig gegeten wordt. Kan ik me iets bij voorstellen, alhoewel…Een van die moeders ontmoette ik vandaag. Ze had pret voor tien. Zij en manlief wilden een lekkere pittige curry. Je weet wel, zo een war de tranen nog net niet van in je ogen schieten. Daar hielden de koters niet zo van, en daar kon ze zich iets bij voorstellen. Dus die kregen fijn vissticks en niet wat de pot schaft. Hielden de koters niet zo van ?? Hoezo ?? De jongste spruit at vrolijk van haar bord mee en vroeg vriendelijk om meer.
Ze moest er vreselijk om lachen, maar vroeg zich tegelijker tijd af of ze voor de twee oudsten niet et even te makkelijk was geweest…
Tja eten wat de pot schaft, of toch apart koken?? Wie het weet mag het zeggen.








