Zijn die peuter driftbuien een blijk van liefde ??

Peuter driftbuien

Is een peuter driftbui een blijk van liefde ? Lees maar mee

De band tussen jou en je peuter verdiept zich met de jaren. Zelfs als je in die jaren heel veel van die tijd hebt moeten investeren in gegil, geschreeuw, stampvoeten. En NEE, NEE, NEE!!! Brullend heb je je kind uit gangpaden van de supermarkt opgetilt. Eindeloos heb je geargumenteerd. Helemaal radeloos heeft dat kind je gemaakt…

En toch…. al lijkt het er niet op, zijn die driftbuien een bewijs van jullie sterke band.
“Dan maar een beetje minder sterke band??” Ik hoor het je zuchten…

Probeerde peuter driftbui eens zo te zien:

Drama´s met peuters lijken wel een beetje op het geruzie van gelieven: je durf alleen maar omdat je zoveel van elkaar houdt. Met andere woorden: je kind kan nooit zo woest en wild en onredelijk reageren, als hij er niet zeker van is, dat jij verschrikkelijk veel van hem houdt.
Kijk naar jezelf: is er een ander mens op de wereld, behalve de vader van de peuter, waar jij gewoon ongegeneerd kwaad durft te zijn? Waar jij als een furie te keer durft te gaan?
Zie je wel: je snapt wat ik bedoel. Pas het eens toe op een peuter driftbui

 Je peuter heeft een enorm scala aan emoties. In een kwartiertje in de supermarkt, kom je ze waarschijnlijk allemaal tegen. Ondanks dat is het begrip Liefde, zoals jij dat kent, voor hem volslagen onbekend. Let op en je zal zien dat ze het woord ook voor alles gebruiken. Voor jou, voor de hond, hun boeken, hun knuffel……

Maar maak je geen zorgen, ook al snappen ze dat begrip liefde nog totaal niet, peuters zijn zich heel erg bewust van het belang van jou in hun leven. En als ze zich rot voelen , rennen ze niet naar hun boeken en hun knuffel. Hulp halen ze bij de mensen die ze het meest vertrouwen.

lees ook: wat zijn jouw dromen

36 antwoorden
  1. Armande zegt:

    Hah, ik ben ‘de beste stuurlui staan aan wal’ bij dit soort dingen, zo zonder kinderen. Ik beken dat ik meestal de winkel uitloop als er een luidruchtige driftbui gaande is…

    Beantwoorden
  2. Lodi zegt:

    Ik heb het hier eigenlijk nooit gehad met de jongens, maar ik snap wel helemaal wat je schrijft, je maakt als persoon ook ruzie met die geen die het dichtste bij staat.

    Beantwoorden
  3. Linda zegt:

    Kinderen, ze blijven mij fascineren. Ik kan dan ook echt niet wachten om een eigen gezinnetje te stichten en dit hele avontuur aan te gaan. Het lijkt mij zo mooi en leerzaam!

    Beantwoorden
  4. Sandy zegt:

    Ik ben zo blij dat die van mij in al die 7 jaren maar 2 keer zo’n bui heeft gehad, haha! Wel één keertje in zo’n heerlijk galmend overdekt winkelcentrum, in Apeldoorn. Never. Forget. :’-)

    Beantwoorden
  5. Manon zegt:

    Ik heb geen kinderen en kan nu alleen nog maar denken: O mijn God het zou je maar overkomen. Maar met deze gedachte wordt het waarschijnlijk ietsje dragelijker ?

    Beantwoorden
  6. Marlies zegt:

    Mooi inzicht! Ik word dit jaar moeder en ben heel benieuwd wat me allemaal te wachten staat. Ik ga deze gedachte in mijn achterhoofd houden. Als hij of zij driftig is dan is dat omdat hij zoveel van me houdt dat hij zooo boos tegen mij kan/durft te zijn 😉

    Beantwoorden
  7. Margo zegt:

    Ach, het is zo weer over. De wereld is nu eenmaal ingewikkeld voor een peuter. Ik heb me er nooit erg druk overgemaakt.
    Als je dat doet, dan gaat het pas echt mis! Vreselijk om een ouder boos te zien worden op zo’n gillend kind.

    Beantwoorden
  8. Rory zegt:

    Een hele mooie en liefdevolle benadering. Ik ben altijd huiverig geweest voor dit soort momenten. Maar gelukkig kwam het nagenoeg niet voor en indien wel, dan in een thuis situatie 😉 Overigens kan ik inderdaad volledig uit mijn plaat gaan bij (en tegen, kuch) mijn man 🙂

    Beantwoorden
  9. Neeltje | Thoughts in Style zegt:

    Ik kan me niet herinneren dat ik dit vroeger deed haha… Ik heb altijd wel medelijden met ouders als hun kinderen dit doen midden in een winkel.

    Beantwoorden
  10. Wanda zegt:

    Wij hebben zelf geen kinderen dus geen idee hoe ik in zo’n situatie zou reageren. Nu loop ik er direct bij vandaan omdat het me irriteert als zo’n peuter helemaal uit zijn dak gaat en de ouder niet weet wat te doen.

    Beantwoorden
  11. Frederique zegt:

    Het is vaak wel zo inderdaad. Mijn dochter (dan wel geen peuter maar hartstikke puber van 16) zegt het soms ook tegen me “sorry mam dat ik zo uitviel maar ik word dan boos op degene die het dichtste bij me staat” of “ja maar mam, als ik niet boos op jou kan worden, op wie dan wel?”. Op het moment zelf niet leuk natuurlijk maar ik snap het wel.

    Beantwoorden
    • Felice Veenman zegt:

      aaahhh, dat is eigenlijk superlief! Ik weet dat het pijnlijk is hoor, mijn dochter was ook best een “opvliegende” puber. Maar heus, dat komt echt wel weer op zijn pootjes terecht

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *