Hallo nieuwe levensfase!

avontuur

Een nieuwe fase: een nieuw avontuur

Twee maanden geleden gingen onze beide kinderen voor ‘t eerst naar school.
En ik had tot nu toe de tijd nodig om te kunnen zeggen dat ik genoot van het maken van een wandeling, in alle rust.

De afgelopen maanden was ik namelijk eerlijk gezegd gewoon helemaal in de war! Waar was mijn ritme en structuur nou gebleven? Wat moet en kan ik nou allemaal doen in de dagen dat ik thuis ben en de kinderen naar school zijn? En wat moet ik nou met dat gemis van kinderen om mij heen? Het gezellige knuffelzwemmen samen met mijn zoontje, de uitstapjes die we maakten met de bus of gezellig een broodje halen bij de bakker.

Anderhalf jaar geleden begon het eerste avontuur

Mijn dochter begon anderhalf jaar geleden met haar basisschoolavontuur.  Wat vond ik haar groot toen ze naar de basisschool ging. Een hele stap omdat het voor ons allemaal nieuw was. Vol verbazing en enthousiasme begonnen we dit avontuur.

Mijn zoontje mocht 2 maanden geleden ook met dit avontuur beginnen. Wat leek hij nog klein! Hij had al vriendjes, hij kende de juffen al en hij wilde al maanden zo graag naar school. Met groot vertrouwen maar met een veel groter brok in mijn keel begonnen we  met dit avontuur.

Het tweede avontuur…

Dit tweede avontuur voelde toch wel heel anders. Bij de eerst had ik nog genoeg zorg, namelijk een kind om me heen, om er vooral ook niet te lang bij stil te kunnen staan.  Nu had ik echter alle tijd om na te denken, moest ik er nou van genieten of moest ik verdrietig zijn? Ik dacht dat ik hier achter zou komen als ik er met andere moeders over zou praten. Was dat maar zo, ik kreeg van iedereen een ander antwoord. De ene helft zei zo blij te zijn met deze extra tijd en deze nieuwe levensfase. De andere helft zei het zo moeilijk gehad te hebben en dat ze de tijd met hun kind heel erg misten of nog steeds missen.

avontuur

De moeder die nog zoekt..

En zo besloot ik dat ik nu nog hoor bij de moeder die het mist om een kind om zich heen te hebben. Die nog zoekende is naar haar nieuwe ritme. Een ritme waarin ik dacht veel meer tijd te hebben voor mezelf dan er daadwerkelijk is. Stap voor stap naar de moeder te gaan die begint te genieten van deze nieuwe fase met meer vrijheid. En  die stiekem ook wel trots is op dochter en zoon die zo graag willen leren en het zo fijn vinden om groot te worden!

lees ook eens van Danielle: mijn mama ruimt zelfs mijn speelgoed op

 

 

 

7 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *