Ik raak altijd van alles kwijt: Sleutels (laatst gezien op de tafel). Portemonnee (zat toch in mijn blauwe tas??) Bril (toch op mijn hoofd, dank je wel..) maar ik ben nog nooit een kind kwijtgeraakt.
Nou ja, die ene keer dat ik dochterlief bij de Hema kwijtraakte en bij AH terug vond niet meegerekend dan. Die heb ik verdrongen, dus die telt niet…
Trucs
Er zijn een heleboel trucs, om ervoor te zorgen dat je elkaar niet kwijt raakt. Hoewel ik me er destijds niet zo van bewust was, heb ik altijd de “gebruik je gezonde verstand” methode gebruikt.
Wanneer we op pad gingen was het vaste afspraak: raak je elkaar kwijt, dan ga je terug naar waar je elkaar voor het laatst gezien hebt.
In het buitenland wezen we een café aan als verzamelpunt, mochten we elkaar kwijt raken.
Wanneer we in de rij stonden voor bus, tram of trein, zei ik altijd: ”Ik zet jou er als eerste in. Als ik er niet meer in kom, stap je de volgende halte uit. En wacht je daar. Dan zit ik in de volgende tram, trein, of bus.” Gebeurde natuurlijk nooit. Het moet heel raar aflopen wil ik niet in de tram, trein of bus stappen waar mijn koter al inzit…, maar je begrijpt: voor het idee.
Kwijt raken bestaat
Kortom, ik heb mijn kinderen er altijd bewust van gemaakt dat er zoiets bestaat als “elkaar kwijt raken” en dat je dan maatregelen moet nemen. Ik weet zeker dat dat er in hoge mate aan heeft bijgedragen dat het me nooit (nee ook niet in de Hema) is overkomen. Want ik kan nu niet zeggen dat ik van die volgzame brave kindjes had. (Ik bedoel heb).
Ik las daarom ook met verbazing een tip in de Linda: “wij gaan altijd een helium ballon kopen en die knoop ik aan haar jasje. Vindt ze prachtig.” Lieve mede-moeders, gaan ze me nu serieus wijsmaken dat je, als je even wil stadten met je kleine, dan vier euro uit moet geven ( per keer ), als je al zo’n winkel in de buurt hebt?? Wat is er mis, met ze zelf leren denken, zelfs als ze pas drie zijn??
Lees ook: https://www.babyenkind.nl/dreumes-peuter/omgaan-met-je-dreumes/te-zwaar/
