Naast zijn ontbijtbord leg ik een pil neer. Methylfenidaat. Oftewel Ritalin. Onze zoon heeft ADHD, druk dus en dat maakt dat pilletje een standaard onderdeel van zijn ontbijt.
Focus
Op schooldagen maakt die pil dat hij om half negen gefocust de klas in kan stappen. Dat hij zo’n tien tot twaalf uur gefocust blijft. Fijn belangrijk voor hem, maar laten we eerlijk zijn, ook voor zijn omgeving. Want ADHD betekent in zijn geval inderdaad heel druk. Druk in zijn hoofd en daardoor ook druk aan de buitenkant.
Mieren in zijn broek
Als je hem zo ziet zitten bij het ontbijt dan beweegt er altijd wel iets. Stil zitten kost moeite. Hij is snel afgeleid en dat is ook niet zo gek. Met alles wat er ’s ochtends moet gebeuren en twee zussen in huis is er ook heel veel wat er om hem heen gebeurd. En alles komt even sterk binnen. Van de radio die aanstaat, tot het gesprek over hoe iedereen geslapen heeft, het feit dat er geen cruesli is en hij daardoor veroordeeld is tot een gewone boterham.
Als moeder kan ik me alleen maar indenken hoe lastig het moet zijn om de schifting te maken tussen hoofd- en bijzaken.
Jongetjes van negen zin nu eenmaal druk
Jongetjes van negen zijn niet altijd even makkelijk. Ze hebben een eigen wil en proberen grenzen te zoeken. Die vinden ze ook en ze gaan daar vervolgens glansrijk overheen.
Voor elke ‘nee’ van mijn kant zijn er tien mogelijke ja-opties van zijn kant. Een mooie eigenschap van ADHD is dat hij enorm creatief is in oplossingen bedenken en alles “out-of-the-box” benaderd. De keerzijde hiervan is dat zijn karakter dus lang niet altijd akkoord gaat met een ‘nee’ van mijn zijde. En dat karakter probeert ons vervolgens ook nog te overtroeven.
Uitdaging
Dat brengt mij tot de uitdaging. Want als moeder moet ik bepalen welk gedrag afkomstig is vanuit ADHD en welk gedrag gewoon niet wenselijk, brutaal of zelfs onbeschoft, is.
Hem aanpakken op iets dat hij gewoon niet kan (door zijn ADHD) is oneerlijk, onrechtvaardig zelfs. Maar als het gewoon een brutale aap is dan moet ik wel reageren en actie ondernemen.
Ik probeer dan ook iedere keer een afweging te maken. Waar komt dit vandaan? Wat veroorzaakt dit?
Door het pilletje dat hij in de ochtend neemt is deze beoordeling gedurende de dag makkelijker. Maar voor het begint te werken en in de avond als het uitgewerkt raakt ga ik wel eens de mist in. Met vallen en opstaan leren we, zowel zoon als ik, iedere dag weer bij.
Het houdt ons scherp, hij met een pilletje en ik met mijn moederinstinct. яндекс
lees ook 22Q11 Deletie syndroom
