Zo heb je nog nooit nagedacht over fietsbanden..
Het komt nooit goed uit; net wanneer jij op de fiets naar het werk, bootcamp of de supermarkt wil fietsen, tref je je fiets aan met een lekke band; baal! Daar gaat dan je Netflix-avond, dat wordt bandenplakken! Maar je wist vast niet dat je leerkrachten en leerlingen heel erg blij kunt maken met die kapotte fietsbanden…
Fietsbanden?!? Ja, fietsbanden!
Op mijn werkdag appt mijn man mij wat fotootjes van onze kinderen op school. ’s Avonds bekijk ik de foto’s eens beter en zie ik dat er onder de tafel van mijn zoon een fietsband geknoopt zit. Als ik mijn man deze ingezoomde foto laat zien grapt hij; ‘goh, is het al zo slecht met het meubilair gesteld dat het met fietsbanden aan elkaar geknoopt moet worden..?’ Hij heeft duidelijk vraagtekens bij dit gebeuren. Als juf begrijp ik het wel en herken ik het van onze school, waar het in één van de middenbouwgroepen gebruikt wordt. Officieel wordt het de ‘bouncy band’ genoemd; een elastiek welke tussen de poten van de tafel hangt. Kinderen kunnen hier hun voeten op zetten om de benen te strekken of te wiebelen, zonder dat het hun uit hun concentratie haalt.
Prikkelgevoelige kinderen
Je kunt je vast voorstellen dat deze fietsbanden fijn zijn voor prikkelgevoelige kinderen. Kinderen die alles horen en zien en zich moeilijk kunnen concentreren. Kinderen waar de hele dag tegen gezegd wordt: “zit eens stil / ga recht op zitten / houd je voeten onder de tafel”. Hoe frustrerend moet dit zijn voor zo’n kind. Natuurlijk doet hij of zij echt zijn best om stil te zitten, maar het lukt gewoon niet. Deze kinderen kom je tegemoet door ze iets aan te bieden waarbij ze hun energie kwijt kunnen, door bijvoorbeeld met de voeten op de fietsband te bewegen; lekker wiebelen zonder storend te zijn voor een ander. En de meeste kinderen vinden het heerlijk! Maar eigenlijk pleit ik er voor dat iedere leerling een fietsband onder zijn tafel heeft, want urenlang stil zitten in de klas?! Dat is toch niet te doen?
En alsof ik het over mijzelf oproep…. De dag nadat ik een start heb gemaakt met mijn blog fiets ik naar mijn werk. Halverwege mijn fietstocht door de Hollandse regenbuien hoor ik “pssssss….” en ja hoor, mijn achterband is lek!! Oeps, nog 6 km te gaan en de kinderen staan over 45 minuten bij mij in de klas. Help!! En opeens ben ik een stuk minder blij met mijn blog-titel; een lekke fietsband; deze juf is er nu even NIET blij mee!
