fbpx

Wil je met me trouwen?

22 juli 2019| door: Linda Aarts |356 Views|0 Comments
Wil je met me trouwen?

“Wil je met me trouwen?” De eerste keer dat dat tegen je gezegd wordt is dat enorm speciaal. Want als het allemaal een beetje mee zit, hoor je ze maar één keer in je leven. Zo’n moment is behoorlijk bijzonder en blijft je voor altijd bij.

Daarom was het ergens heel jammer dat ze uit de mond van mijn vijfjarige zoon kwamen. Niet dat het niet gewaardeerd werd, want het was heel lief enzo, maar nogal onmogelijk op meer dan duizend vlakken.

Mama, ik wil met je trouwen

Overigens lieg ik een beetje; eigenlijk was het geen vraag. Het klonk meer als: “Mama, ik wil met je trouwen.” Want vragen doe je alleen als je iets lekkers wilt, en het is maar goed dat ik niet als zodanig wordt gezien door mijn jongste zoon.
Ook was het voor mij niet echt de eerste keer. Ruim 20 jaar geleden wilde mijn neefje ook al met me trouwen. Hij was toen een jaar of 3.

Ik denk dat het mijn lot is dat alleen peuters en kleuters met mij die stap willen zetten.

In ieder geval, aangezien hij inmiddels minstens drie keer per week met me wil trouwen omdat hij niet naar de opvang wil, alleen maar bij mij wil blijven en het liefst de hele dag aan me vastgeplakt zit, ging ik maar eens met hem in gesprek. “Weet je wel wat dat allemaal betekent, trouwen?”

“Nee.”

“Dat betekent dat je elkaar héél lief vindt.” Zijn ogen lichtten op. Dat zat dus blijkbaar wel snor. “En dat je de rest van je leven samen blijft.” Leek hem ook niet zo’n punt. “Dat je samenwerkt en samen in huis je klusjes doet.”

Het vonkje in zijn ogen doofde bij het woord klusjes. Hij draaide zich om, begon fanatiek met zijn Lego te knutselen en was Oost-Indisch doof voor de rest van mijn verhaal.

Waarschijnlijk wordt het dus toch niet trouwen.

En gezien zijn reactie op de klusjes: ik heb nog heel wat werk te verrichten voor mijn toekomstige schoondochter (of -zoon). Wie je ook bent, ik doe mijn best om hem dusdanig op te voeden dat ie wel íéts meehelpt in het huishouden. Kan alleen niet beloven of het helemaal gaat lukken. 😉

Lees meer over mij en mijn jongens op Volmaakt Onvolmaakt.

Avatar

Alleenstaande, werkende moeder van twee jongens. Blog ook wel eens wat op Volmaakt Onvolmaakt. Ik start de dag vaak als Mary Poppins en eindig als Cruella De Vil. Ik neem mezelf niet zo serieus -- dat doen mijn kinderen namelijk ook niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *