Die rode weg wil ik niet meer! Cindy Tas over de rekentoets

rekentoets

Een kind met angst voor de rekentoets…..

In mijn praktijk komen voornamelijk kinderen die moeite hebben met rekenen, lezen, spelling of die onzeker of faalangstig zijn. Zo ook deze jongedame van 11 jaar. Ze kwam, omdat ze blokkeerde met toetsen. En dan vooral met rekentoetsen. Terwijl het dagelijkse rekenwerk prima ging. Na een tijdje kletsen zijn we eens op gaan schrijven en tekenen wat er precies gebeurde, wat ze dacht en voelde, wanneer ze een rekentoets had.

De rode weg….

Zodra deze dame een vraag tegenkwam die wat lastiger was, waar ze even over moest nadenken, dacht ze ‘ik kan het niet’. En die gedachte bleek niet echt helpend te zijn voor haar. Daardoor kwamen er een soort stopborden in haar hersenen en ging het nadenken helemaal niet meer. Ze voelde zich dan onzeker, dom, gefrustreerd, werd boos op zichzelf, maar ook verdrietig.

 Ook in haar lijf gebeurde op zo’n moment het één en ander. Ze ging o.a. knijpen in haar potlood, wiebelen met haar benen en ze kreeg het warm.  Ze kon niet goed meer nadenken en daardoor had ze ook foutjes in haar toets die niet nodig waren.

Deze weg, vanaf het moment dat meester zei dat ze een rekentoets hadden, totdat de toets klaar was, hebben we visueel gemaakt We schreven het in het rood, want dit bleek niet de handigste weg te zijn voor haar.

De groene weg….

‘Hoe zou je het wèl willen?’, was mijn volgende vraag. ‘Hoe zou je je willen voelen tijdens zo’n rekentoets?’ En weer tekenden we de weg vanaf het moment dat meester het over de rekentoets had. Maar nu in het groen.

Deze weg werd een stuk korter. En nu stonden er mooie gevoelens omheen (trots, rust, zelfvertrouwen) en blije gezichtjes. We kwamen er achter dat het niet erg was als je eens iets niet wist, dan wist meester waar hij haar verder mee kon helpen. Je hoeft niet altijd alles te weten, daar zit je voor op school. En fouten maken mag, is niet erg. De kans om op deze manier een cijfer te halen dat wel bij haar past werd groter.  

Omdenken is ook heel belangrijk. Niet meer denken ‘ik kan het niet’, maar denken ‘ik kan het NOG niet’. Dit kleine woordje nog kan een groot verschil maken.

Groen in plaats van rood: zo wordt de rekentoets minder eng

De rode weg wilde ze niet meer. Ze ging voor groen! De bewustwording was al een hele stap. Uiteraard was dit maar één van meerdere sessies. Uiteindelijk ging het een stuk beter met deze dame. Wanneer ze nu tijdens een toets een moeilijke vraag tegenkomt, blokkeert ze niet meer. Geen paniek meer. Ze voelt de rust in haar lijf, ze voelt de rust in haar hoofd. Ze haalt cijfers die bij haar passen.

En heel af en toe slaat de paniek wel weer eens toe hoor. Maar ze herkent het en voelt het nu aankomen. Ze weet wat ze dan kan doen. Deze dame is gegroeid in haar zelfvertrouwen. En daar word ik dan weer heel blij van!

Cindy Tas

Cindy Tas praktijk voor leerondersteuning en training

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *