Gezellig vreten

9 oktober 2018| by: Willemien |1203 Views|11 Comments
Gezellig vreten

Verjaardagsfeestjes worden bij ons vooral gewaardeerd om de hoeveelheid taart en snacks. Het idee van samenzijn om wat bij te praten of leuke anekdotes op te halen is niet aan mijn gezin besteed. Als jij dat wil, best. Maar daar komen de jongens natuurlijk niet voor.

Vanaf dat de voordeur opengaat: als uitgehongerde spreeuwen, recht op het voedsel af. En dat zonder beleefde omtrekkende bewegingen. Ik probeer daar weleens wat aan te doen, door de jongens voor vertrek een paar boterhammen met kaas te laten eten. En ze te drillen alle leden van de ontvangende partij te feliciteren. Dat laatste flitsen ze in een paar seconden voor elkaar (‘tuurlijk, doen we!’). Verder levert het niet veel verschil op in hun gedrag.

Het gaat om veel en vet en suiker, calorieën. Feest = vreten, vreten = feest, zoiets. Een enkele keer komen ze wat bedrogen uit. Door van die verantwoorde ouders die de tafel vol zetten met gezonde snacks, schalen couscous en vegetarische quiches. Of vol taarten (feestelijke aanblik!) die helemaal zonder suiker blijken te zijn gebrouwen. En mogelijk ook nog zonder vet. Dat blijkt allemaal pas als ze een groot stuk op hun bordje hebben.

Ik zie dan die maskerachtige gezichten die ze in de plooi proberen te houden. Vooral die taarten (‘taarten die geen taarten zijn’) zijn de jongens een doorn in het oog. Een feestje van een jaar geleden wordt nog steeds opgerakeld. Daar was van alles inderdaad wel erg flauw en suikerloos. (Ook de volwassenen, maar dat zagen de jongens nog niet eens.) Het ergst was ‘die chocoladetaart, zonder chocola’. ‘Die hebben ze alleen maar chocoladetaart genoemd, omdat ‘ie bruin is.

’ Een leuke tweede was het bananenbrood. ‘Die was gemaakt van de schillen van bananen.’ ‘Kan niet’ bracht ik daar nog zwakjes tegenin. ‘Jawel. Die schil zat er in stukjes door. En dat was het beste deel. Verder smaakte het naar vies.’ De karaffen water met ‘gekneusde groente’ en een blaadje verse munt erin en een grote thee thermos met gember werd vol verbijstering gadegeslagen. Afschuw. Alsof de gastvrouw rottend water schonk, vers geschept uit de Ganges, met haar halfverbrande lijken. Dat ze met ‘honger’ thuiskwamen was ook een belediging van de eerste orde.

Dat feestje van een jaar geleden is eind van de dag weer. Zo glazig als die jongens normaal zijn, zo kwiek en fief zijn ze nu. Een ezel stoot zich in het algemeen geen tweemaal aan dezelfde steen. De jongste en de middelste zijn uren zoet geweest met het maken van een sachertorte. Daar hebben ze ook nog schaterlachend een centimeters dikke laag gesmolten chocola over heen gegoten. ‘Als we dit op hebben, gaan we straks wel mee. Dan is het niet zo erg, zo’n nepfeest.’ De oudste staat voor vertrek heel gebroederlijk tosti’s voor hen alledrie te maken. Is zo’n feestje toch nog ergens goed voor, want normaal zou hij vooral zichzelf cateren. Maar het gaat dan ook om een crisissituatie.

 

lees ook van Willemien Fortnight

15

11 Comments on this topic

    • Esther

      9 oktober 2018 at 12:02 pm

      Ik zie het zo voor me, heerlijk!

    • Yousra Yasmine

      10 oktober 2018 at 9:10 am

      Wat een heerlijk verhaal! Ik zie het helemaal voor mij, echt super goed geschreven!

    • Felice Veenman

      10 oktober 2018 at 9:26 am

      Heb je het omgekeerde al eens meegemaakt ? kinderen op een feestje die thuis gene suiker en kleurstoffen mogen? Ik verzeker je : je schaal spekkies is sneller leeg dan jij hem kan vullen!

    • Sjoukje@profbloggers

      10 oktober 2018 at 11:48 am

      hahaha, geweldig. Ik herken me er overigens zelf ook wel een beetje in, ik ben ook erg op taart gericht. 🙂 Dus ik snap die teleurstelling wel.

    • Jessie | Business Blog School

      10 oktober 2018 at 1:27 pm

      Haha, “het smaakt naar vies”. Prachtig geschreven, ben wel benieuwd hoe jullie eigen tafel er bij een feest uitziet 😉

    • Danielle Piscaer

      10 oktober 2018 at 9:36 pm

      Mooi stuk, ik zie het helemaal voor me! Het is inderdaad wat en herken zeker stukken ervan. hier zijn ze zo gericht op die taart en als het dan een is die ze niet lusten…. zie ik altijd verontwaardigde en teleurstellende gezichtjes…..

    • Laura

      11 oktober 2018 at 9:49 am

      Wat een leuk verhaal! Heerlijk geschreven:)

    • Dhini

      11 oktober 2018 at 1:20 pm

      Leuk verhaal! Gezellig met de taarten, wel zie ik teleurgestelde gezichtjes…aah!

    • Rory

      11 oktober 2018 at 7:38 pm

      Gekneusde groente in een karaf water 😉 Ik begrijp dat ze het vies vinden en toch merk ik dat ik zelf steeds meer richting ‘gezond’ ga, maar dat komt dan toch weer door de vegan week (ik deed mee aan een challenge). Ik vond het verschrikkelijk en hoopte uiteindelijk echt dat het snel klaar was. Aan de andere kant heeft het mij wel wat gebracht. Waar ik vroeger vrij snel alles in mijn mond stopte, merk ik dat ik nu toch iets meer oplet. Truttig? Misschien. Maar een tikje meer balans vind ik toch niet zo fout.

    • Gabrielle

      11 oktober 2018 at 8:12 pm

      Ik ben ook gek op het eten op een verjaardag, als ik wortels of paprika als snack zie ben ik teleurgesteld hoor haha

    • The lemon kitchen

      11 oktober 2018 at 11:17 pm

      Hahah! Leuk geschreven weer, op verjaardagen ben ik ook meer van het lekkere dan alleen het gezonde. Ben alleen niet zo’n zoetekauw of chocoliefhebber

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *