Ongewenst Kinderloos

Dit onderwerp bevat 8 reacties, heeft 7 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  nina8893 2 maanden, 4 weken geleden.

9 berichten aan het bekijken - 1 tot 9 (van in totaal 9)
  • Auteur
    Berichten
  • #1557

    HILUX
    Lid

    hallo,

     

    Ook wij zijn nog steeds kinderloos en het grote probleem hierbij is dat ik helemaal niet weet hoe je dit moet verwerken ? ik heb het er heel moeilijk mee – mijn partner iets minder. Telkens er dan in de vriendenkring een heuglijke gebeurtenis zoals een geboorte voorkomt, heb ik het er dan een week of meer zelfs zeer erg moeilijk mee. In die mate zelfs dat ik er soms wel wat tegenop zie om die mensen dan met hun pasgeborene te gaan bezoeken. Het huilen staat me dan steeds dichter dan het lachen en niet iedereen weet dan raad.

    Is er misschien iemand die mij een beetje moed of raad kan geven ???

    #83690

    HILUX
    Lid

    Hey!!

    Ik ben na 3,5 jaar proberen ook nog steeds kinderloos. Ik heb het ook moeilijk om dit te verwerken. Op mijn site kan je mijn verhaal zien. Zie mijn profiel. Ook zou je terecht kunnen bij de berichtenboeken van freya de patientenvereniging voor vruchtbaarheidsproblemen. Daar heb ik zelf heel veel aan.

    Verder probeer veel met je partner te praten. Geef aan je omgeving aan wanneer iets pijn doet.

    Als je wilt mag je me wel pben of mailen.

    Hey,

    Alvast bedankt voor je reactie. Ik ben al eens naar de site gaan zien. Danke voor de tip.

    Eigenlijk zit er een heel verhaal achter maar ik voel me niet erg op mijn gemak om dit zomaar op dit forum te gooien. Misschien omdat ik het er zelf veel te moeilijk mee heb.

    Bovendien ben jij nog jong! voor mij begint de tijd toch wel echt te dringen. Ik wordt er dit jaar al 37 !

    Ik hoop dat het wel weer wat slijt.

    Net nu is er bij iemand uit de vriendenkring een kindje geboren. Dit maakt alles weer heel recent, wakkert de pijn weer aan. Rakelt alle frustaties weer op. Het verwerken of er volledig overheen geraken dat zal wel nooit lukken vrees ik.

    Bij het schrijven hiervan alleen al moet ik mijn tranen bedwinen.

    #83726

    Als eerste, heel veel sterkte.

    Als tweede…huilen,gewoon heel veel huilen, lucht enorm op, en eerlijk zijn, dat maakt het voor jezelf een stuk makkelijker…is het moeilijk bij die vrienden op bezoek te gaan??

    Uitleggen aan de telefoon, in een sms, via een email…en niet gaan…of misschien dan toch kunnen gaan en al huilend genieten van dat kleine onschuldige nieuwe mensje, juist omdat je eerst met die nieuwe ouders gepraat hebt…

    Probeer je te richten op wat wel kan en staar je niet blind op wat niet gaat, want daar verander je toch niets aan…zoek naar mogelijkheden die wel kunnen…en praten, heel veel praten, met hulpgroepen, vrienden, ons….

    Wij hebben ook een aantal jaren achter de rug, waarin een kind krijgen dus niet vanzelfsprekend was, herken het….wonderbaarlijk is het bij ons vanzelf goed gekomen, maar wat kan ik me nog goed die intens verdrietige onmacht herinneren….

    Meisje, leef met je mee…

    #83749

    greate
    Lid

    Ik heb het echt met jullie te doen, en kan natuurlijk zelf niet voelen hoe jullie je voelen,

    maar probeer me af en toe wel in te leven en zeker als er iemand zich aan meld omdat zij zoveel weken zwanger is,

    zelf contact met een meid die bij mijn geregeld langs kwam waarbij het 4 jaar aan het knokken waren om kindje te krijgen, je krijgt met zo,n meisje echt een band en had het met haar ook telkens te doen als ze ze hmm ben weer ongi geworden, ze hebben een hoop behandelingen onder gaan zij is inmiddels 36, naar 1x ii behandeling volgens mijn is ze gelijk zwanger geraakt. dus niet opgeven gewoon echt proberen, wand hoop voor jullie maar ook voor ieder ander dat die ook het recht heeft op een mooi kindje te krijgen,

    Ik vind ook dat als je iets wilt vertellen dat je dat beter van je af kunt schrijfen omdat je het dan ook kwijt bent?? heb je ook een goeie vriendin die je teminste even bij staat waneer je het moeilijk heb.

    ik hoop echt voor je dat het als nog gaat lukken. succes alvast

    groetjes elvira

    schrijven he, ook hier kunnen we je steunen.

    #83822

    HILUX
    Lid

    Ik heb het echt met jullie te doen, en kan natuurlijk zelf niet voelen hoe jullie je voelen,

    maar probeer me af en toe wel in te leven en zeker als er iemand zich aan meld omdat zij zoveel weken zwanger is,

    zelf contact met een meid die bij mijn geregeld langs kwam waarbij het 4 jaar aan het knokken waren om kindje te krijgen, je krijgt met zo,n meisje echt een band en had het met haar ook telkens te doen als ze ze hmm ben weer ongi geworden, ze hebben een hoop behandelingen onder gaan zij is inmiddels 36, naar 1x ii behandeling volgens mijn is ze gelijk zwanger geraakt. dus niet opgeven gewoon echt proberen, wand hoop voor jullie maar ook voor ieder ander dat die ook het recht heeft op een mooi kindje te krijgen,

    Ik vind ook dat als je iets wilt vertellen dat je dat beter van je af kunt schrijfen omdat je het dan ook kwijt bent?? heb je ook een goeie vriendin die je teminste even bij staat waneer je het moeilijk heb.

    ik hoop echt voor je dat het als nog gaat lukken. succes alvast

    groetjes elvira

    schrijven he, ook hier kunnen we je steunen.

    Hallo allemaal,

    Alvast bedankt voor alle steun. Het doet inderdaad goed om langs deze weg toch te zien en te beseffen dat er mensen zijn die je volledig begrijpen, die je steunen ook al ken je hen niet.

    Ik heb alvast sedert verleden week, al mijn moed samen geraapt en ben dat kleine wondertje gaan bezoeken. Ik heb nadien wel de ganse avond liggen snotteren en mij ellendig gevoeld. jaloers ook bovendien. Maar ’t is ook zo’n schattig mooi kindje …

    Tja, en dat doet toch zo veel pijn h Niet dat je het een ander niet gunt maar dat gemis ..

    Ik durf er niet meer erg op hopen dat het voor mij nog ooit zal lukken. Ik hoop dat ik er dan ook mee zal kunnen leven. Zal me op iets anders moeten focussen maar wat kan nu iets dergelijks vervangen ? Niets toch.

    Sorry dat ik er maar blijf over doordrammen. Maar toch bedankt voor de steun

    groetjes,

    #86661

    Amandel
    Lid

    Ha Hilux,

    Zwaar k… voor je dat je het er zo moeilijk mee hebt. Op dit moment valt het bij mij mee, heb veel drukte aan m’n hoofd (nieuwe baan, verhuizing in het vooruitzicht). Maar …. dit weekend bezoek van stel met baby, binnenkort toch ook maar weer eens op bezoek bij de vriendinnen met baby’s van nu 2 a 3 maanden. Ik herken je gevoel heel erg: je ziet er steeds meer tegenop, het is zo’n groeiende berg. Op het moment dat ik zo’n kleintje vasthoud, geniet ik er enorm van. De jaloezie komt meestal pas wat later.

    En het komt steeds weer terug he? Na een rustige periode krijg je ineens weer overal baby’s in het vizier.

    En zie jij ook zo op tegen de zomer, met al die zwangere buiken in leuke zomerjurkjes?

    Ik heb het er laatst weer met mijn vriend over gehad. Ook gezegd dat als we besluiten (eigenlijk vooral hij, maar goed) niet aan kinderen te willen beginnen, dat we dan iets anders moeten zoeken dat ons bindt. Ik zoek ook toekomstperspectief. Heb een superleuke baan, maar dat is niet alles. Het is allemaal nog erg onduidelijk. Ik weet en zie dat hij kleintjes op zich wel leuk vindt, maar hij deinst keihard terug voor de verantwoordelijkheid. Begrijpelijk vanuit zijn perspectief (jeugdervaringen e.d.), maar ik zie (wil zien?) dat hij zo’n lieve vader zou zijn.

    Heel veel sterkte met alles wat je tegenkomt, ik leef met je mee.

    #88918

    Roli
    Lid

    Ik heb ook de mazzel om snel zwanger te zijn geraakt, maar ik besef ook dat er mensen zijn die dat geluk niet hebben. Ik vind dat verschrikkelijk. Ik zou het heel fijn vinden zelf als iemand bij me zou komen en zou vertellen dat ze er tegenop ziet omdat ze ongewenst (nog) kinderloos is. Samen kun je dan een moment prikken dat er niemand anders is en diegene gewoon zijn gevoel kan laten gaan. Misschien kun jij dat ook doen. Degene die daar geen begrip voor heeft is geen donder waard!

    #94854

    mimi
    Lid

    Hoi,

    Ik ken je verhaal niet, maar mag ik vragen waarom zwanger worden niet wil lukken?

    En hoe lang jullie al bezig zijn?

    Ik ben zelf ruim 4 jaar bezig geweest om zwanger te worden en heb 4x IVF gehad, waarvan ik 3x zwanger ben geweest (1 miskraam, 1 buitenbaarmoederlijke zwangerschap) en de 4de keer was het raak.

    Het was een zware zwangerschap, heb met 26 weken plat gelegen, maar alles was me waard. Ondanks als ik erop terug kijk snap ik af en toe niet hoe ik het volgehouden heb die 4 jaar + de zwangerschap.

    Na de 4de terugplaatsing had ik helemaal geen hoop meer en was er al vanovertuigd dat het dit keer ook niet zou lukken, en dat was precies de keer dat ik zwanger was en bleef.

    Maar die jaloersigheid is heel normaal. Ik kwam ook altijd jankend thuis als bleek dat er weer iemand zwanger was. Ik vond het allemaal niet eerlijk. Wanneer was ik nou eens aan de beurt?

    Tijdens de buitenbaarmoederlijke zwangerschap heb ik zelfs ervan genoten, deze had 12 weken geduurd en mijn buik groeide en ik voelde me echt zwanger terwijl ik wist dat het kindje niet meer leefde (deze zwangerschap hebben ze afgebroken dmv een chemo) Ik had zoiets van dat nemen ze niet meer van me af, ik ben toch even zwanger geweest.

    En nu denk ik weleens. Ik zou heel graag een 2de willen en als die spontaan komt is hij/zij meer dan welkom. Maar ik weet niet of ik nog ooit eens een IVF poging wil ondergaan.

    Maar wat ik je eigenlijk wilde zeggen is dat dit gevoel wat je hebt nooit te verwerken is. Je zal proberen ermee te moeten leren leven.

    Mocht je daadwerkelijk kinderloos blijven zal dat gevoel van leegte altijd blijven bestaan, maar er zijn ook andere opties om toch een kindje te krijgen.

    Misschien moeten jullie dat eens overwegen?

    Heel veel sterkte.

    Liefs,

    Mimi

    #375549

    Ik wil God gewoon bedanken voor het gebruiken van Heer Bubuza om me te helpen mijn vriend terug te krijgen. Mijn vriend vertelde me over Heer Bubuza toen ik diepbedroefd was en niet wist wat te doen. We zijn al een paar jaar aan het daten en plotseling begon hij zich vreemd te gedragen en stopte met bellen, elke keer als ik zijn telefoon belde, nam hij geen telefoon op en ik maakte me echt zorgen totdat hij me op een dag belde en zei dat het voorbij was om te vragen wat het probleem was, maar hij vertelde me dat hij nog steeds van me houdt maar dat hij niet verder wil gaan met de relatie. Ik was echt gewond en huilde naar mijn vriend op kantoor en toen vertelde mijn vriend me hoe lord Bubuza hem hielp zijn vrouw terug te krijgen na de scheiding, dus ik nam onmiddellijk contact op met heer Bubuza en hij reageerde en vertelde me dat mijn vriend binnen 12 dagen met me zal smeken tot 16 uur nadat hij klaar is met de voorbereiding van de betovering.. Ik geloofde hem niet, maar ik probeerde het en deed alles wat Lord Bubuza me vertelde en tot mijn grote verbazing kwam Luis terug naar me en smeekte hij me op zijn knieën om hem te vergeven.. Heer Bubuza heeft me echt gelukkig gemaakt en ik zal de wereld over hem vertellen. Heb je een probleem??? neem contact op met Lord Bubuza via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via de website: http://Lordbubuza.website2.me of via WhatsApp: +1 505 569 0396…!!!

9 berichten aan het bekijken - 1 tot 9 (van in totaal 9)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.