Nogmaals Mijn Bevallingsverhaal

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Auteur
    Berichten
  • #436
    Admin
    Bijdrager

    hallo hier mijn bevallingsverhaal van youri! op het vorige forum stond hij er ook op dus dacht waarom ook niet hier :blush:

    Eindelijk op woensdag 17 augustus om 2.00 uur s? nachts diende jij je aan.

    De wee?n begonnen langzaam op gang te komen, zo rond de 20 minuten, ik had gelijk door dat het wee?n waren, maar kan ze moeilijk omschrijven. Heb je papa nog even laten slapen en ben maar een beetje gaan lopen door het huis. Heb nog even patience op de computer gespeeld. Kon niet in bed liggen om de wee?n op te vangen. Vond het het prettigst om voor over te leunen op het bed of op de tafel.

    Zo rond 5.00 uur heb ik toch je papa maar wakker gemaakt, want ze kwamen toen steeds sneller zo om de 5 minuten.

    Heb even lekker onder de douche gestaan. Maar niet te lang want vond het wel erg vermoeiend om hier wee?n op te vangen.

    Om 6.00 uur kwamen de wee?n al rond de 3 minuten, toen hebben we toch de verloskundige maar gebeld. Ze was er ongeveer met een kwartier.

    Ik kreeg een inwendig onderzoek ( hier zag ik van tevoren erg tegenop) maar het viel heel erg mee. Het bleek dat ik al 4 cm ontsluiting had. Papa en mama hebben nog tegen elkaar gezegd, ooh wat heerlijk misschien wordt het dan een snelle bevalling.

    vk ging weg en zou tegen 11.00 uur terug komen. Ondertussen beneden krant gelezen en rond gelopen. Ik kon niet boven zijn. Dus beneden maar alle gordijnen dicht gelaten, zodat niet de hele buurt kon mee genieten, want het was gewoon overdag. Ben ook nog weer even onder de douche gestapt, maar vond dit niet meer fijn.

    Om 11.00 uur was vk terug. Ze heeft weer een inwendig onderzoek gedaan en het bleek dat ik nu al 7 cm ontsluiting had. Het gaat hard dachten we. Mijn vliezen waren nog niet gebroken. Dus dat werd nu gedaan. Ik heb zelf gelukkig de naald niet gezien waar ze dat mee deed, maar hij scheen erg lang te zijn. Er kwam veel vruchtwater uit. De wee?n zouden nu heftiger worden volgens vk, maar ik had zoiets van dat zal wel meevallen. Meike moest nog weer weg visite rijden. Als er wat was mochten we bellen.

    De wee?n werden inderdaad vrij heftig, had erg moeite met ze op te vangen, en ze werden ook erg pijnlijk, de wee?n die ik hier voor had waren niks hierbij vergeleken. Dus eigenlijk al vrij snel vk weer gebeld. Ze is gelijk gekomen.

    Ik zat toen al op de 9 cm ontsluiting. De laatste cm wilde niet komen. vk heeft het geprobeerd weg te wrijven dit wou ook niet. Ze heeft toen weer een inwendig onderzoek gedaan. Hier bleek dat jij iets scheef/ gedraaid lag. Ik moest op mijn zij gaan liggen om wee?n weg te puffen, zodat jij je misschien nog ging draaien. Dit was absoluut niet fijn. Vond het sowieso al niet fijn om op bed te liggen.

    Langzaam heb je je omgedraaid.

    Hierna had ik ook vrij snel volledige ontsluiting. En mocht gaan persen om 14:20 uur. Toen is ook de kraamhulp gekomen. Ze zeggen altijd dat als je eenmaal mag persen je dit als een opluchting ziet, maar dat was bij mij echt niet het geval. Ik had helemaal geen drang om te persen en voelde ook niet waar ik naar toe moest persen. Heel lastig. vk hield daarom haar hand onder mijn buik zodat ik kon voelen waar ik heen moest persen.

    Het persen ging heel moeilijk, op een gegeven moment kreeg ik wel iets drang. Toen moest ik op de wc gaan zitten om te kijken of dat makkelijker ging. Hier kon ik wel makkelijker persen, maar nog kwam er niet veel vooruitgang in.

    Ik heb hier naar mijn idee ongeveer een half uur gezeten en toen moest ik weer in bed om het daar verder te proberen.

    Ook hier wou het hoofdje nog niet verder naar beneden komen. Toen begon de vk over het ziekenhuis dat ik daar naar toe zou moeten en dat het waarschijnlijk een vacu?mverlossing zou worden, hier schrok ik van, dat hadden we niet verwacht. Ik mocht nog 10 min. Persen als er dan geen vooruitgang in zat dan zouden we gaan. En nee hoor het wou echt niet. Bovendien was ik helemaal kapot ik kon echt niet meer.

    Snel een paar kleren uit de kast en in de auto, ik bij de vk en papa er achteraan in onze auto.

    In de auto moest ik gewoon doorpersen en tot overmaat van ramp zat t spoor ook nog dicht. Verder vond ik het ritje wel meevallen je hoort altijd verhalen dat dit heel erg moet zijn.

    Eenmaal in het ziekenhuis in de rolstoel naar de verloskamer. Hier kwam er een gynaecoloog bij.

    Die heeft mij inwendig onderzocht. Hier bleek dat het geen gewone bevalling zou worden. Ik was te uitgeput en waarschijnlijk zou je er met een vacu?m ook niet door kunnen. Ik had ondertussen al 2,5 uur geperst.

    Ik schrok hier heel erg van. Een keizersnede, dit hadden we echt niet verwacht.

    Toen ging het allemaal heel snel.

    Ik ging naar een kamer waar ik een ruggenprik kreeg. Dacht dat dit heel zeer zou doen, maar dit viel wel mee. Wel hebben ze 6x moeten prikken omdat ik door de wee?n mijn rug niet krom kon krijgen. Jou papa mocht hier niet bij zijn.

    Papa kreeg ondertussen dokterskleren aan om bij de keizersnede te kunnen zijn.

    Ook kreeg ik een katheter ingebracht, dit deed erg pijn. Er werd een infuus ingebracht. Die ruggenprik was een hele rare gewaarwording. Ze zijn met je bezig en je voelt geen pijn, maar wel dat ze aan je sjouwen en trekken.

    Toen begonnen ze met de operatie, we konden meekijken via de lamp, dit heb ik af en toe gedaan. Jou papa heeft wel alles gezien. Ik voelde wel dat ze jou eruit trokken, heel raar. Jou papa zat naast mij bij het hoofdeind. We hebben veel gelachen met de artsen die met mij bezig waren. Ik had geen pijn meer, dat was een hele opluchting. Wel lag ik helemaal te shaken en te klappertanden.

    Om 17.09 uur werd jij uit mijn buik gehaald dit was een heel mooi moment, we hoorden jou gelijk schreeuwen, gelukkig. En je bent een jongetje YOURI!!!! Wat waren we blij. Je werd gelijk meegenomen om onderzocht te worden, papa ging met jou mee. Ondertussen werd ik gehecht. Na ongeveer 15 min. Waren mijn twee mannen bij me terug, wat was ik blij jullie te zien. Je bent helemaal gezond met een apgar score van 9 en 10. Ik kon je niet gelijk aan de borst leggen. Omdat ik helemaal lag te trillen. Het duurde wel 2 uur voor dat ik naar de afdeling kon. Hier kon ik je eindelijk in mijn armen sluiten en je aan de borst leggen, dit moment zal ik nooit meer vergeten. Zo rond 19.00 uur was ik terug op de afdeling.

    Ook de opa?s en oma?s waren er al om jou te bewonderen.

    Tegen 22.00 uur is jou papa naar huis gegaan.

    En voor ons werd het tijd om te slapen, na zo?n ontzettend zware dag.

    Na een hele zware bevalling ben je dan eindelijk bij ons, en wat gaan we van jou genieten. Op naar de kraamtijd.

    dit verhaal komt uit mijn dagboek geschreven aan Youri!

    liefs debby

    #45435
    Emma4
    Lid

    Dat is ook niet niks!! Vreselijk hoe het allemaal kan lopen h?.

    Ik lag ook te klappertanden, ik dacht dat het van de kou was. Nu herinner ik mij dat weer

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.