Mijn Bevallingsverhaal

7 berichten aan het bekijken - 1 tot 7 (van in totaal 7)
  • Auteur
    Berichten
  • #470
    Klaver
    Bijdrager

    Mijn bevallingsverhaal

    Stukje voorgeschiedenis

    Met 35 weken word ik door de verloskundige doorgestuurd naar het ziekenhuis

    vanwege hoge bloeddruk……….daar constateert men lichte zwangerschapsvergiftiging

    en wordt daarvoor 2x opgenomen. Ik mag elke keer na een paar dagen naar huis en

    kwam daarna in de thuismonitoring terecht, wat inhoudt dat je feitelijk wel

    opgenomen bent maar gewoon thuis kan blijven en elke dag komt er een wijkverpleegkundige

    aan huis mijn bloeddruk meten en een CTG doen.

    Donderdag 1 december 2005

    Ik heb terugkomdag in het ziekenhuis om de zaken te bespreken met een arts hoe het gaat enzo.

    Er wordt door de gynaecoloog gekeken of ik al ontsluiting heb, dat blijkt 1 cm te zijn :wacko:

    Ook krijg ik een groei-echo, daarop zien de artsen dat de niertjes en blaasje van Justin verwijdt

    zijn :o ………na enig overleg krijgen we te horen dat ik de volgende dag ingeleid gaat worden omdat

    ze Justin toch wel erg graag geboren willen laten worden!! Geschrokken en verbouwereerd verlaten

    we het ziekenhuis en slapen die nacht natuurlijk nauwelijks.

    Vrijdag 2 december 2005

    In alle vroegte rijden Richard en ik naar het ziekenhuis, om 07:00 uur moet ik mij melden.

    Ze beginnen eerst met gel inbrengen, daarna wordt ik een half uur aan de CTG gelegd en na dat

    half uur mocht ik wat gaan rondlopen…….’s middag om 14:00 uur wordt er weer gekeken hoever ik ben,

    ik blijk nog steeds 1 cm ontsluiting te hebben en ze hebben 2 cm nodig voordat ze de vliezen kunnen

    breken! Dus weer word er gel ingebracht en weer aan de CTG…….ook dit doet weer niets, geen

    harde buiken of gerommel of wat dan ook :( Ik begin best wel chagrijnig te worden, het is inmiddels

    avond en er wordt niets meer gedaan dus ga ik slapen en Richard gaat weer naar huis om zaterdag-

    ochtend weer terug te komen.

    Zaterdag 3 december 2005

    Om 09:00 uur gaan ze weer verder met mij……….ik blijk nog steeds maar 1 cm ontsluiting te hebben,

    dus brengen ze voor de 3e keer gel in…………’s middags om 14:00 uur blijk ik eindelijk 2 cm ontsluiting

    te hebben en worden mijn vliezen gebroken :eusa_dance: en direct aan de weeenopwekker gelegd.

    Ik kom goed de tijd door…….dacht eerst nog: is dit alles?? :wacko: ben lekker aan het eten en kletsen

    met manlief, en kijk zelfs tv tussen de weeen door :) Maar goed, de weeenopwekkers worden natuurlijk

    flink opgevoerd………en ’s avonds houd ik het niet meer van de pijn, ik lig flink te :huilen001: in bed..

    weet niet meer hoe ik moet liggen en de weeen volgen elkaar in rap tempo op…..ik heb tussendoor

    geen tijd om op adem te komen en vraag om een ruggenprik. Dit is mogelijk, de artsen zien ook

    dat ik echt aan het lijden ben…….dus wordt met bed en al naar beneden gereden richting O.K. en daar

    krijg ik een ruggenprik……..heerlijk, wat een verademing…..ik voelde wel een wee opkomen maar

    dan zonder pijn :eusa_dance: Eenmaal boven werd er weer gekeken naar mijn ontsluiting en die

    was inmiddels zo’n 5 cm, nog 5 cm te gaan dus en ben inmiddels al behoorlijk moe :angry:

    Zaterdag 3 op zondag 4 december 2005 ’s nachts

    Ik blijk 10 cm ontsluiting te hebben, de weeenopwekkers worden flink opgevoerd zodat ik persdrang

    krijg……….bij elke perswee, daalt de hartslag van Justin……….de gynaecoloog maakt zich toch

    wel zorgen en daardoor krijg ik een injectie waardoor de weeen accuut stoppen en mijn hartslag op

    hol wordt gebracht, Ries kijkt naar mij en ziet mijn halsslagader flink op en neer gaan, best

    wel eng dus……ook mijn hart gaat als een razende te keer. Ik heb in verschillende houdingen

    geprobeerd Justin uit te drijven wat niet lukte…..even dacht de gynaecoloog nog dat het op een

    keizersnede zou uitdraaien en dat schreeuwde ik ook………ik schreeuwde om een keizersnede omdat

    ik het allemaal niet meer zag zitten en dood- en doodmoe was.

    Na deze injectie werden de weeenopwekkers weer flink opgevoerd totdat ik weer flink persdrang kreeg,

    hup benen in de beugels en persen maar………….Ries zei: Joh, ik zie al het hoofdje met wat haartjes

    dus met mijn allerlaatste kracht en met 2 persweeen (en ik krijg een knip) is op zondagochtend

    4 december 2005 om 06:26 uur Justin Thijmen geboren, Richard knipt de navelstreng door en

    verliefd kijken we ons zoontje aan :wub:

    #45546

    pff wat een verhaal :D

    #45547
    meerjam
    Lid

    Potverdorrie Klaver wat een verhaal. Maar fijn dat het zo’n goede afloop heeft. Gefeliciteerd en ontzettend veel plezier met de kleine.

    Liefs Miriam

    #62254
    wendigo
    Lid

    ik zie het, al net zo heftig, hoop voor je dat dit kindje makkelijker komt hoor! gun het je echt. :D

    #62385

    dat is ook een pittig verhaal ook nog een knip gehad ik was een beetje ingescheirt van t hechten niets gevolet heb jij veel zeer gehad van de hechting ??




    mirjam gecondoleert en stekrte met t verlies maar ook


    proficiat met de komst van je zoontje 2 aug zei je he


    das 19 dagen voor damianthy enne ik hoop dat we geen hittegolf krijgen want das afzien




    liefs mama pantertje

    #65283

    was ook geen makelijke bevaling idd

    maar gefeliciteerd

    #65345

    Wat een heftige bevalling zech maar gelukkig is alles goed gegaan.

7 berichten aan het bekijken - 1 tot 7 (van in totaal 7)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.