Ik Vraag Me Af…

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 27)
  • Auteur
    Berichten
  • #839
    Admin
    Bijdrager

    Zoals vele van jullie weten is Dave een kindje met het downsyndroom.

    Regelmatig probeer ik een beetje in zijn toekomst te kijken en dan met name…

    wanneer zal hij gaan lopen of gaan praten van dat soort gedachtens.

    Dave zal straks zelf ook gaan begrijpen dat hij toch “anders” is dan andere kindjes, hoe zal hij daar zelf mee om gaan.

    Ik vraag mezelf ook regelmatig wat dingen af, hoe andere mensen denken over een kindje met downsyndroom.

    Hoe kijken ze naar Dave met wat voor ogen… is het dat jongetje met downsyndroom of gewoon Dave.

    Of als ik met Dave op straat loop bv… Ik zie mensen zielig naar mij en Dave kijken en sommige steken zelfs snel de straat over

    om maar niet in gesprek te komen met ons…mensen die dat anders wel deden.

    Gelukkig reageren de meeste mensen heel goed, leuk en natuurlijk naar ons toe, maar toch vraag ik me af wat er doorheen gaat bij die andere mensen.

    Vaak krijg je ook van die goed bedoelde reakties “ach het zijn zulke lieve kindjes” en eerlijk gezegt denk ik dan..elk kind is toch lief en heeft wat schatigs.

    Waar ik me wel een beetje zorgen over maak dat is als Dave straks naar school moet.

    Kan hij naar een gewone basisschool of moet hij naar een aangepaste school toe ?

    Hoe zullen de kindjes reageren naar hem toe ?

    Maar vooral… hoe reageren de ouders van de klasgenootjes als ze horen dat er in het klasje van hun kindje een kindje met downsyndroom zit.

    Zijn ze bang dat hun kind misschien te weinig aandacht krijgen? de klassen zijn tegenwoordig al zo groot bv.

    Leggen de ouders de kinderen uit wat downsyndroom is aan hun kind?

    Mijn man en ik willen zo ver als het gaat Dave opvoeden als ieder “gewoon” kindje.

    Of dave moet het straks zelf niet kunnen bijhouden op school of hij vind het zelf helemaal niet leuk omdat hij het niet kan volgen of als hij veel gepest word.

    Gelukkig doen de scholen tegenwoordig al veel aan “pesten” en elk kind word wel eens gepest maar je begrijpt mijn angst wel he ?

     

    Maar… wat nu mijn reden is wat deze topic, ik zou jullie wat willen vragen en heel graag een eerlijk antwoord willen.

    Die enkele dingen die ik me afvraag wat er door de mens heen gaat en dingen die ik zelf niet kan zien.

     

    *Wat gaat er door je heen als je op straat een kindje met down ziet en wat is je reaktie en gedachten?

    * Hoe denken je erover als er bij jou kindje een kindje met down in de klas komt te zitten?

     

    Verder wil ik jullie nog zeggen dat ik het zelf heel erg prettig vind als mensen zich bepaalde dingen afvragen of willen weten, ze me dan gewoon de vraag stellen…

    Ik vind het erg moeilijk om deze topic te openen omdat ik niet weet hoe zoiets over zal komen maar het leek me juist voor hier op babycentrum een plaats waar ik mijn vragen kon stellen omdat jullie ‘moeders” mijn gedachtens wel kunnen begrijpen.

    #60324

    Ik reageer niet zo vaak op een topic maar hier wil ik graag op reageren,ik zie een gewoon kind hoor als ik een kindje met down zie,en waarom ook niet het is toch ook gewoon een kind hij is misschien anders(andere aanpak) maar verder doet hij toch allemaal hetzelfde!! en als gyanno ermee in de klas zou zitten zou ik proberen om uit te leggen wat het betekent en ik zou qua aandacht daar ook niet mee zitten je hebt nu ook kinderen in klassen die of heel vervelend zijn of moeilijker kunnen leren die zullen ook meer aandacht krijgen en als dat mijn kind zou zijn zou ik daar ook blij om zijn met een stukje meer aandacht!! maar ik snap best jou bezorgdheid!!en net wat je zegt alle kindjes hebben wat schattigs en lief dat heeft niks te maken met het downsyndroom en dave is ook een schatje en dat komt door zijn lekkere vrolijke koppie!!!! xxx miranda

    #60326
    jannie1
    Lid

    ik snap je vragen wel hoor kan me er iets bij voorstellen hoe dat bij jouw zal overkomen en ik zal je ook heel eerlijk mijn mening opschrijven.

    ik zie nooit een kind met het downsyndroom ik zie wel allerlei kindjes die anders zijn ik zie donkere kindjes blanke kindjes chinese kindjes turkse en marokkaanse kindjes en ik zie kindjes met een handicap (in welke vorm dan ook) maar ik zie nooit specifiek een kindje met downsyndroom (ofterwel zonnekindjes zoals mijn nichtje van 5 ze noemt) en ook zit er bij haar in de klas een zonnetje en ja haar ouders hebben haar uitgelegd dat ieder kindje speciaal is en anders en dat dit kindje net zoals zij heel speciaal is maar wel meer moeite KAN hebben met dingen te begrijpen maar dat ze wel lekker met je kunnen spelen en giebelen en lachen net zoals elk ander vriendje of vriendinnetje en het gaat zoals ik weet erg goed met jill (zonnekindje dus)op school en ze zijn ook nog eens dikke vriendinnetjes!!!

    hopelijk vergaat het dave net zo op school zoals jill en leren mensen dat ouders vaak liever gewoon aangesproken worden dan aangestaard of nagestaard!!!

    dikke knuf voor dave :wub: het is zo’n heerlijk ventje hihi

    #60328
    Daantje
    Lid

    Ten eerste vind ik het heel knap dat je dit onderwerp neerzet. Ik kan het me heel goed begrijpen dat je met zulke vragen zit.

    Ook wil ik even zeggen dat jullie zo onwijs goed met de situatie omgaan, zoals ik lees uit je verhalen.

    Als ik een foto zie van Dave moet ik altijd om hem lachen en dan bedoel ik dat hij zo lekker bekkie heeft. Zijn lach maakt iedereen vrolijk. De filmpjes die je weleens neerzet van hem, helemaal geweldig.

    Als ik een downkindje zie ook ik een gewoon kindje. Tuurlijk ze zijn wat anders, maar inderdaad zeker niet minder lief of schattig.

    Ze hebben juist iets heel speciaals.

    Zoals Jannie het omschreef zoals ze het op school doen bij haar nichtje, zo zou ik het ook doen.

    Het is toch geweldig om een vriendinnetje of vriendje te hebben waar je de grootste lol mee heb. En dan telt uiterlijk of intellegentie niet mee. Het gaat om de vriendschap, de gezelligheid enz…

    #60329
    Emma4
    Lid

    *Wat gaat er door je heen als je op straat een kindje met down ziet en wat is je reaktie en gedachten?

    * Hoe denken je erover als er bij jou kindje een kindje met down in de klas komt te zitten?

    Er komt bij mij in de winkel een mama met haar kindje met het downsyndroom. Ze is wel een jaar of 10 denk ik.

    Om eerlijk te zijn mijn eerste reactie was: ocharme het meisje.

    Toen ze begon te praten vond ik het heerlijk. Ze vroeg wie de baby was. Stelde ze veel vragen over het fruit,… Nog meer ge?nteresseerd dan een ander kind. Toen ik Lo?c eens speciaal haalde voor haar uit de keuken, was zo blij. Net als een ander kind die ook blij is als ik Lo?c in de winkel breng.

    Zoals je onderschrift zegt, iemand als jij en ik .

    Ik ga zeker nooit niemand ontwijken. Gewoon een gezellig praatje maken zoals anders.

    Over de vraag dan als ze samen in klas zitten …

    Waarom zou ik er iets op tegen hebben. Het is een kind zoals ieder kind, die graag speelt lacht,…

    Alles komt goed op school, en zoals ieder kind zal het met ups en downs zijn. Ik heb ook altijd gepest geweest omdat ik klein was, te min,…, maar dat wil niet zeggen dat Dave daarom meer gepest zal worden omdat hij is zoals hij is.

    #60332
    Mieltie
    Lid

    Ik kan me je gedachtes wel voorstellen, vind het knap dat je dit durf te uiten.

    Ik werk nu zelf met volwassenen met Down en in het verleden ook met kindjes van 3 tot 6 jaar en heb een neefje met het Down syndroom, heb er dus best veel mee te maken en ook met de ouders hiervan.

    Zelf vind ik Downkindjes superschattig, vind ze er zo lief uitzien en moet ook altijd even kijken en naar ze lachen, komt vooral door hun uiterlijk, ze hebben vaak wat ‘knuffelachtigs’vind ik.

    ik vind ze absoluut niet zielig, waarom? kindjes en volwassenen met Down hebben meestal een erg gelukkig leven, weinig zorgen is mijn ervaringen en in Nederland is het erg goed voor ze geregeld, ook voor later, mogelijkheden genoeg.

    Voor de ouders en broers/zusjes vind ik het soms wel zielig, nou ja zielig misschien verkeerd woord, ik weet wel dat ze het moeilijker hebben, zullen krijgen dan mensen met ‘normale’kinderen, ze hebben toch speciale aandacht nodig, er moeten voor hun andere keuzes worden gemaakt, broers/zussen moeten vaak extra aandacht inleveren is mijn ervaring. Maar ik zal nooit iemand medelijwekkend aankijken, absoluut niet!

    Over kindjes met Down in de klas, daar denk ik toch wat anders tegenaan dan jij, ik persoonlijk zou mijn bijzondere kindje liever naar een speciale school doen waar de andere net zijn zoals hij of zij, waar de lessen spesifiek om hem/haar zijn afgesteld, ze niet of in veel mindere mate te maken krijgen met pesten, iedereen is daar ‘hetzelfde’op een gewone school wordt hij toch een uitzondering, weet niet welk ‘nivo’hij straks zal hebben maar misschien is hij zich daar ook erg bewust van z’n anderszijn en z’n beperkingen wat frustraties kan opleveren. /hoe ‘goed’hij ook is hij kan nooit helemaal mee met de rest van de klas, kleuterschool zou nog wel gaan maar basisschool hebben ze toch extra hulp nodig, kan tegenwoordig heel goed uit andere potjes maar ja een extra leerkracht in de klas voor hem maak hem wel weer anders, en bv met gym, hoogstws is z’n motoriek ook anders dan de rest…

    Ik hoop dat je mijn verhaal begrijp, ik snap jouw standpunt ook hoor en zeker op nog jonge leeftijd zitten er ook heel veel voordelen aan, zo leerd hij de kinderen uit de buurt kennen etc.

    Maar begrijp me goed, dit is geen ?anval’oid hoor, ik ben alleen zo bang voor Dave’s welzijn, heb nu een aantal keer meegemaakt dat het mis ging, zou ik zo jammer vinden maar goed jij kent Dave het beste en weet straks echt wel waar hij op z’n plek zal zijn, vind alleen dat sommige ouders van kinderen van Down te veel ‘normaal’willen doen wat ten koste gaat van het kind, die is tenslotte toch echt bijzonder!

    Als er iemand met syndroom van Down bij Duncan in de klas komt heb ik er totaal geen probleem mee.Ik wil Duncan zo vrij mogelijk opvoeden tav kinderen/mensen die anders zijn dan de standaard norm, hoord echt bij de opvoeding vind ik.

    Ik zou er eerlijk gezegd wel alert in zijn dat de school niet ‘positief’gaat discrimineren, wil wel dat de lessen en dingen die gedaan moeten worden gedaan worden zoals bedoeld en niet dat de rest zich moet aanpassen aan 1 persoon als je begrijp wat ik bedoel.

    #60334
    lieke
    Lid

    ten eerste vindt ik het heel goed van je dat je deze topic hebt geopend, want zoals je wel weet durven heel veel mensen je er niet naar te vragen omdat ze bang zijn dat je daar niet op zit te wachten, veel mesne zijn bang dat ze iets verkeerds zeggen en dat willen ze niet.

    ik vindt dat kindjes met down zeker in het het begin van hun leven zoveel mogelijk de normale dingen moeten doen, dus zoals jij al zegt naar school met de “normale “kinderen en daar kun je mee beginnen op de peuterspeelzaal, zo leren ze toch sociaale vaardigheden en samen spelen, wat alle kinderen heel leuk vinden.

    het naar school gaan, de basisschool, zou denk ik ook geen problemen hoeven te geven als de school er op ingespeeld is, naar alle waarschijnlijkheid zal dave in de toekomst meer aandacht moeten krijgen, en tegenwoordig hebben ze op bijna alle scholen onderwijsassistenten om kindjes die wat achter lopen bijles te geven of om ze wat vaker persoonlijk te helpen in de klas, maar ik denk wel dat je realistisch moet blijven, blijkt nou dat dave het helemaal niet bij kan benen dan zal hij toch naar speciaal onderwijs moeten waar hij dan meer op zijn plaats is, kan hij het wel dan is dat toch geweldig en dan moet je er voor gaan om hem een zo normaal mogelijk leven te geven.

    over het feit wat ik er van zou vinden als er een kindje met down bij isa in de klas of op school zou komen, ik zelf moedig zoiets aan, maakt niet met welke achtergrond er een kindje bij isa op school komt elke kind heeft recht op goed onderwijs en als die ouders ervoor kiezen hun kind op een “normale “school te doen dan is dat hun goed recht, zo vindt ik dat het ook niet uitmaakt als er een buitenlands kindje op school komt die zijn zogenaamd ook “anders” en iedereen moet gelijk behandeld worden waar mogelijk, dus wit, zwart, geel, rood, klein, groot of gehandicapt dat moet niet uitmaken vindt ik.

    #60336
    wendy
    Lid

    ik sluit me bij de rest vd dames aan.

    het enige wat ik nog wil zeggen dat ik bewondering heb voor jullie…

    #60337
    Anoniem
    Gast

    Als eerste wil ik diegene die hebben gereageerd bedanken voor hun mening.


    Voor mij was het best moeilijk zoals ik al schreef om hierover een topic te openen maar ik kan ook heel goed begrijpen dat voor sommige van de lezers het ook erg moeilijk is om hier een mening neer te schrijven.


    Vooral als ik zie hoeveel dit topic nu al gelezen is (154 keer) en er 7 keer is gereageerd.


    Ik ben erg blij met de reakties en ik ben niet bang voor de reakties ook als ze niet zo zullen zijn als dat ik hoop… mensen mogen mij er ook altijd over aanspreken als men iets wil weten of vragen.


    Ik merk namelijk nog heel vaak dat mensen mij er niet over durfen aan te spreken, wat ik snap.



    Wij zijn al in contact met de stichting MEE die ons nu en in de toekomst helpen met bepaalde beslissingen en informatie.


    Mijn man en ik hebben er dus ook al over gehad hoe en wat de mogelijkheden zijn straks als Dave naar school gaat.


    Dave moet het fijn vinden op school en het kunnen bijhouden allemaal, dat voorop !!


    Merken wij of een leraar of dergelijke dat Dave niet mee kan of dat hij het totaal niet naar zijn zin heeft dan gaan we een andere oplossing/school zoeken.


    In ons dorp is een school waar meerdere kindjes met down zitten en waar ze meer werken met “rugzakje” (extra bijles) waar wij erg goede dingen over horen.


    Wij vinden het heel belangrijk dat Dave niet in een hokje gestopt word, voor zover dat gaat.


    Met vriendjes uit de buurt spelen straks en naar een club gaan waar zijn vriendjes ook op zitten.


    Maar we houden ook voor ogen dat dit misschien niet allemaal gaat lukken en dat het veel aan Dave zijn reaktie zal gaan liggen.


    Dave moet willen en Dave moet het kunnen, dat voorop….

    #60340
    Klaver
    Bijdrager

    Ook ik sluit me bij voorgaande dames aan, ik heb er eigenlijk niet zoveel aan toe te voegen.

    Ook ik heb bewondering om het feit hoe jullie ermee omgaan :) Het lijkt me zeker niet

    een makkelijk “iets”. Als je een kindje met het Down syndroom hebt, kom je automatisch

    voor andere vragen/problemen te staan als wanneer je een “gewoon” kindje hebt.

    Ik denk dat het ook vooral wachten is voor jullie totdat Dave wat ouder is, zodat men kan

    zien hoe “erg” zijn Down syndroom is………ik heb nl. begrepen dat daar verschillende

    gradaties in zijn ;)

    #60341

    Als ik een kindje zie met downsyndroom dan kijk ik ernaar net zo als ik kijk naar een kindje zonder het syndroom.

    Ik kijk er zeker niet medelijdend naar maar ik kijk wel.

    Het is vaak het onbekende wat je ziet ….iedereen kent wel iemand met down maar het is toch vaak het onbekende van hoe je met iemand met down omgaat.

    Als een kindje met down naar school gaat vind ik wel dat het gewoon naar de school moet kunnen gaan die goed is voor het kindje ….of het nu een gewone of speciale school is maak niet uit.

    Als ik een kindje zou hebben die een klasgenootje heeft met down zou ik het gewoon uitleggen en het zeker niet erg vinden dat hij/zij bij mijn kindje in de klas zit.

    Ieder mens heeft wel iets waardoor hij/zij bijzonder is.

    Ik vind wel dat als je iemand kent die anders is dan jijzelf (down, een andere huidskleur of anders) en je er vaker mee omgaat je op een gegeven moment niet eens meer ziet dat die persoon anders is.

    Zolang je er open over bent (ook tegenover je kindje)en er zelf geen probleem van maak dat je kindje down hebt zal hij/zij het later ook beter accepteren.

    En zo word het ook geen taboe onderwerp.

    Kan me wel voorstellen dat het voor jullie toch wel moeilijk is want je wilt Dave zo goed mogelijk opvoeden en zeker weten dat je de juiste beslissing voor hem maakt.

    #60343
    Anoniem
    Gast

    Er komt bij mij in de winkel een mama met haar kindje met het downsyndroom. Ze is wel een jaar of 10 denk ik.


    Om eerlijk te zijn mijn eerste reactie was: ocharme het meisje.



    Dit was mijn reaktie ook altijd voor de tijd dat wij Dave hadden vandaar dat ik mensen goed kan begrijpen dat ze je er niet over durfen aanspreken of je ernaar te vragen.



    Over kindjes met Down in de klas, daar denk ik toch wat anders tegenaan dan jij, ik persoonlijk zou mijn bijzondere kindje liever naar een speciale school doen waar de andere net zijn zoals hij of zij, waar de lessen spesifiek om hem/haar zijn afgesteld, ze niet of in veel mindere mate te maken krijgen met pesten, iedereen is daar ‘hetzelfde’op een gewone school wordt hij toch een uitzondering, weet niet welk ‘nivo’hij straks zal hebben maar misschien is hij zich daar ook erg bewust van z’n anderszijn en z’n beperkingen wat frustraties kan opleveren. /hoe ‘goed’hij ook is hij kan nooit helemaal mee met de rest van de klas, kleuterschool zou nog wel gaan maar basisschool hebben ze toch extra hulp nodig, kan tegenwoordig heel goed uit andere potjes maar ja een extra leerkracht in de klas voor hem maak hem wel weer anders, en bv met gym, hoogstws is z’n motoriek ook anders dan de rest…


    Ik hoop dat je mijn verhaal begrijp, ik snap jouw standpunt ook hoor en zeker op nog jonge leeftijd zitten er ook heel veel voordelen aan, zo leerd hij de kinderen uit de buurt kennen etc.


    Maar begrijp me goed, dit is geen ?anval’oid hoor, ik ben alleen zo bang voor Dave’s welzijn, heb nu een aantal keer meegemaakt dat het mis ging, zou ik zo jammer vinden maar goed jij kent Dave het beste en weet straks echt wel waar hij op z’n plek zal zijn, vind alleen dat sommige ouders van kinderen van Down te veel ‘normaal’willen doen wat ten koste gaat van het kind, die is tenslotte toch echt bijzonder!



    We moeten ook nog een beetje af wachten waar dave ligt in de ladder om echt te kijken of het goed is om hem naar een “gewone school te doen of naar een aangepaste school” en dat zullen we ook pas op latere leeftijd kunnen bekijken.


    Gelukkig krijgen we van de therapeut en zijn kinderarts veel goede reakties over hoe hij het op dit moment doet en ze verwachten ook dat dave het in mindere mate omdat hij het nu al zo goed doet allemaal.


    Maar zoals ik al eerder aangaf “Dave zijn geluk en wensen voorop” hij moet het kunnen en willen als hij naar een “gewone” school zal gaan.



    ten eerste vindt ik het heel goed van je dat je deze topic hebt geopend, want zoals je wel weet durven heel veel mensen je er niet naar te vragen omdat ze bang zijn dat je daar niet op zit te wachten, veel mesne zijn bang dat ze iets verkeerds zeggen en dat willen ze niet.



    klopt, wat ik ook snap en vandaar dat ik ook dit topic geopend heb zodat mensen hun mening kunnen geven erover en tevens mij dingen kunnen vragen die ze willen weten of zich afvragen
    :D



    Ik vind wel dat als je iemand kent die anders is dan jijzelf (down, een andere huidskleur of anders) en je er vaker mee omgaat je op een gegeven moment niet eens meer ziet dat die persoon anders is.



    Zolang je er open over bent (ook tegenover je kindje)en er zelf geen probleem van maak dat je kindje down hebt zal hij/zij het later ook beter accepteren.



    Wij zelf vergeten het ook vaak en zien zelf ook heel weinig verschil met Dave en een ander kindje.


    Alleen als je ze bij elkaar zet dat merk je het in de dingen die dave geleerd heeft en hoeveel een “gewoon’ kindje voor op hem loopt.



    Wij zijn gelukkig ook heel open over dit alles, al vanaf het begin.


    Ik denk ook op zich wel dat het straks niet alleen voor dave goed is om naar een ‘gewone” school te gaan als het mogelijk is…maar dat het ook goed is voor de kindjes in zijn klas.


    Zodat ze toch op een bepaalde manier leren omgaan met een kindje met een handicap en van dichtbij zien dat het ook gewone kindjes zijn…wat de kinderen vroeger niet zo mee hebben gekregen omdat ze toen altijd naar een aparte school gingen. Toch weer een beetje leerschool voor hun ook lijkt me.

    #60346
    yvonne
    Lid

    ik heb de andere dames hun reakties niet gelezen, dus sorry als k er wat neerzet wat al vaak gezegt is.

    *Wat gaat er door je heen als je op straat een kindje met down ziet en wat is je reaktie en gedachten?

    * Hoe denken je erover als er bij jou kindje een kindje met down in de klas komt te zitten?

    *ik denk eigenlijk niks, ik kijk wel even, maar dat doe ik bij elk kindje :lol:

    ik vind kindjes met down schattig,maar net wat jij zegt, elk kindje heeft wat liefs, leuks of schattigs.

    *fay had een meisje met down in haar klas, niet 5 dagen in de week kan k me heugen, maar ze zat daar gewoon in de klas. dat was in groep 1, het meisje was zelf 2 jaar ouder. eerst keken de kindjes wel zo van: hee dat meisje is anders als ons, niet alleen in haar doen en laten, maar ze is ook groter.. want ze was 2 jaar ouder, en eigenlijk keken ze tegen haar op, omdat zei al zo groot was, en het was natuurlijk extra leuk dat ze met alles en iedereen mee wou doen.omdat ze geestelijk net zo oud als hun was.

    dus ik zou er absoluut geen problemen mee hebben als er een down kindje bij mijn kids in de klas zouden zitten. ik denk juist dat het goed is voor de kindjes zonder down, maar ook voor het desbetreffende kindje dat down heeft.

    weetje wat ik het ook vind?

    hoe de ouder er zelf mee omgaat,

    laatst, was k met het kinderfeestje van milan in ballorig.

    er was nog een vriendin van me mee om me te helpen met al die kids.

    toen liep er een superschattig klein meisje, met echt leuke kleertjes aan en 2 staartjes op der koppie en een heerlijk ondeugend bekkie, dus k zat een beetje naar dat meisje te kijken ( k ben verkikkerd op kleine kindjes,dus altijd ff kijken, helemaal nu k me er zelf bij neergelegd heb dat een 4e kindjes voor ons niet inzit, moet k toch altijd ff spieken) dus k zeg tegen mn vriendin: god moet je nou kijken wat een droppie, dus k zat het een beetje te bekijken hoe dat meisje zich aan het vermaken was. komt er een vrouw aan, de moeder van het meisje, of k er misschien problemen mee had dat haar kindje down had. ik had het sirieus waar nooit gezien! k zag wel dat ze niet hetzelfde gezichtje had als andere kindjes mara down had k er nooit bij gezocht.

    t is maar hoe je er zelf mee omgaat.

    #60351
    gionick
    Lid

    hoi

    al veel reacties gegeven en net zoals de anderen vind ik het heel goed dat je dit onderwerp aansnijd.

    Ik kijk naar Dave(of andere kindjes met een down syndroom)net zoals ik naar andere kindjes zou kijken maar ik “constateer” wel op dat moment (als ik hem voor het aller eerst zou zien) dat hij ws. down syndroom heeft.Net zoals ik dat bij een kindje met bijv. een uiterlijke “afwijking”(naar woord..ik weet er even geen andere bewoording voor)zou doen.

    Ik zou alleen niet anders over hem gaan denken of een zielig kind gaan vinden.al hoop ik altijd wel dat alle kinderen met down syndroom verder lichamelijk gezond zijn.

    Het ligt een hoop aan de ouders hoe anderen hun kindje benaderen.Ik snap best dat niet iedereen iets durft te vragen omdat ze niet weten of de ouders dat wel leuk vinden.Bij giovanni op de ukkie-groep is pas een moeder bevallen en toen ze haar kleintje kwam showen zei ze gelijk…Cody heeft down syndroom maar kerngezond hoor!

    Ik vond het fijn dat ze het zo zei want dan weet je gelijk dat er ruimte is om over te praten of er iets over te zeggen.

    Ik hoop dat Dave lekker zijn eigen weg mag volgen in zijn leventje(net zoals ik ook voor alle andere kindjes hoop/wens)en of dat nu op een gewone school/speciale school is dat zal de toekomst uit moeten wijzen.

    zolang hij en ook zeker jullie je er gelukkig bij voelen .

    Weet je wat wel is…..mijn zoontje is verders gezond maar is een half bloed en zelfs dat word al als anders beschouwd.Ik heb hierover best wel eens opmerkingen gehad die hard aankomen.Ik denk dat je best ook van die opmerkingen zal krijgen die goedbedoeld of niet je veel pijn zullen doen.

    Dat zijn mensen waar je niets aan heb en die niet beter weten.

    #60353
    Leeuw
    Lid

    Ben het ook met de andere dames eens.

    Tuurlijk zie je het als een kindje down heeft. Maar je moet niet alleen naar de beperkingen kijken, maar naar de mogelijkheden.

    Ik kan me het ook goed voorstellen dat je je afvraagt hoe het straks met Dave gaat. En ja, dat is gewoon afwachten hoe hij zich ontwikkelt maar dat moet je ook bij elk ander kindje.

    Ik vind het ook altijd erg vervelend als mensen je nastaren, dan heb ik ook liever dat ze het vragen. Merk dat goed als ik een bewoner van mijn werk mee heb. Maar ja, het is voor anderen soms ook moeilijk en ze ontwijken je soms ook puur omdat ze niet weten hoe ze moeten reageren.

    En op een ” gewone school” vind ik een prima idee maar idd wel zoals je zelf ook zegt dat hij wel mee moet kunnen komen. Anders ben ik bang dat er teveel van de kindjes wordt verwacht en dat ze daardoor juist het gevoel hebben dat ze achterlopen. Als je begrijpt wat ik bedoel.

    En zoals velen ook al zeggen, ik vind alle kleine kindjes schattig en helemaal als ze zo lekker vrolijk zijn als Dave.

    En zoals ik soms op de foto’s zie doet Dave het ook erg goed of niet?

    En wat ik het belangrijkste vind is dat je kindje gelukkig is en dat hij liefhebbende ouders heeft die hem dingen leren, en ook tevreden zijn met wat hij kan en niet steeds meer willen. En zoals ik al eerder schreef, die naar de mogelijkheden kijken en niet alleen naar de beperkingen.

    (en dit geldt ook voor alle kindjes hoor!)

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 27)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.