Geboorte Van Talle

7 berichten aan het bekijken - 1 tot 7 (van in totaal 7)
  • Auteur
    Berichten
  • #481
    Fara
    Lid

    Dinsdag 9 mei moest ik dus om 7 u ’s morgens binnen gaan. Ik had die nacht maar heel weinig geslapen, want ik was erg zenuwachtig en ook wel bang voor de keizersnede. In het ziekenhuis aangekomen moest ik nog even aan de monitor en kreeg ik nog een echo om te kijken of de kleine nog niet gedraaid was. Dat was dus niet het geval. Langs de ene kant jammer, want je blijft erop hopen, maar langs de andere kant was ik er natuurlijk al helemaal op ingesteld dat ik die dag mama zou worden! :)

    Toen werd ik klaar gemaakt voor de operatie, een infuus en blaassonde werden ingebracht en toen gingen we op weg naar de operatiekamer.

    Daar aangekomen moest mijn man even wachten en werd ik naar binnen gereden. Het was daar ijskoud en ik voelde me niet echt op mijn gemak met al die ‘groene’ mannetjes die daar rond liepen. :blink: Maar iedereen deed zijn best om me op mijn gemak te stellen, maar ik was erg bang voor de ruggenprik. De anesthesist was gelukkig erg lief en legde alles uit wat hij deed. Maar ik had voor mezelf al uitgemaakt om ‘even van de wereld te verdwijnen’. Dus van de uitleg hoorde ik niet veel. Ik weet alleen dat ik nog steeds gespannen op een pijnlijke prik zat te wachten toen de anesthesist ineens zei dat mijn billen warm zouden gaan worden. Het was dus al gebeurd en ik had er helemaal niets van gevoeld! Even later kon ik mijn benen al niet meer bewegen. Ondertussen was het 8u15 en toen begonnen ze het scherm voor me te hangen, me te ontsmetten enz. Ik voelde dat ze vanalles aan het doen waren, maar je voelt geen pijn. Echt een raar gevoel. Toen begon ik me net af te vragen waar hubbie bleef en hij kwam binnen. Hij zag op dat moment dat ik al helemaal ‘open’ lag en ik dacht dat ze niet eens begonnen waren. Ik werd op een moment dan ook erg nerveus omdat ik vanalles voelde en mijn buik bewoog maar op en af en ik wist niet wat er gebeurde. De anesthesist zag dit en zei toen: nu zijn ze in uw buik aan het ‘zoeken’ naar de baarmoeder en daar moeten ze wat andere dingen voor opzij schuiven en dat zal je wel voelen. En toen was het zo voor mij: Ok?, ik lig gewoon al open. Toen wist ik dus dat het kindje er snel zou zijn en werd ik rustiger.

    Opeens zei de gyn tegen mijn hubbie: houd het fototoestel maar klaar. En seconden later hoorde ik mijn kleine meid krachtig huilen. Wat een opluchting! Ik heb ze niet gezien op dat moment, ze werd onmiddellijk meegenomen en hubbie volgde natuurlijk!

    Die minuten leken wel erg lang te duren. Ik hoorde haar huilen, maar kon ze niet zien! Frustrerend. Mijn arm werd ondertussen los gemaakt zodat ik ze kon aanraken als ze kwam. Even later kwam hubbie haar dan laten zien en het eerste wat ik zei was: Oh wat is ze klein! Maar alles was dus goed en daar gingen ze dan weer met de kleine. Ze is geboren om 8u21 en om 8u45 was ik terug ‘opgelapt’. :D

    Toen werd ik naar de recovery gebracht en dat leek ook wel uren te duren terwijl ik er maar een uurtje gelegen heb. En maar wachten tot ik mijn benen weer kon bewegen.

    Maar om 10u werd ik dus naar de kamer gereden en daar zat mijn man met de kleine meid te wachten. Eindelijk kon ik ze in mijn armen houden en ik was direct verliefd op dat kleine meisje!

    De keizersnede is me eigenlijk reuze meegevallen. Beter als ik gedacht had. Natuurlijk heb ik veel pijn gehad. Vooral de eerste dag en nacht. Het meeste pijn had ik van het feit dat ik de verpleegster moest bellen als de kleine honger had, om ze uit haar bedje te halen. En de verpleegster ook weer moest bellen om ze na de voeding weer terug in bed te leggen. Dat ik ze de eerste twee dagen, zelf niet kon wassen, pampertje verversen enz.

    Maar ik was redelijk snel terug op de been. De tweede dag werden het infuus en de sonde verwijderd en moest ik zelf naar de wc. Dat was erg pijnlijk. Voelde me net een bomma van 95 jaar en moest op weg naar de badkamer 2 keer rusten… Die dag had ik echt veel pijn als ik naar de wc moest enz.

    De derde dag mocht ik dan zelf douchen en daarna voelde ik me een ander mens. Vanaf die dag ging het alsmaar beter. Ik heb een aantal keer de pamper ververst en de vierde dag heb ik haar zelf kunnen wassen. Met mij gaat nu alles goed. Ik heb wel nog wat last van mijn buik en de wonde begint serieus te jeuken, maar ik voel me goed en ben zo blij met mijn dochter!

    En met Talle gaat ook alles goed. In het begin dronk ze niet goed, maar ondertussen gaat het beter. Langzaam maar zeker komt ze bij. Voor de rest heeft ze een aantal onderzoeken gehad, maar daar vertel ik in een ander onderwerp meer over, want dit is al zo’n lang verhaal geworden. En nog heb ik het gevoel dat ik niet alles verteld heb. :rolleyes: Je maakt zoveel emoties mee op korte tijd en het is moeilijk om het allemaal te verwoorden. Maar ik ben blij dat ik hier mijn verhaal heb kunnen doen. Het lucht toch op om het zo van je af te schrijven!!

    #45769
    Mieltie
    Lid

    Zit hier helemaal te snotteren je heb het mooi en duidelijk verwoord. (komt bij mij ook gelijk weer vanalles naar boven…)

    Blij te lezen dat het je is meegevallen was zo benieuwd naar je verhaal.

    #45776
    wendy
    Lid

    hey meid

    trug thuis?

    leuk zeg!

    mooi bevallings verhaal en fijn dat je het toch iets of wat positief hebt ervaren

    nogmaals proficiat en geniet

    en dat je snel opgeknapt mag zijn

    #45784
    Emma4
    Lid

    Zit hier helemaal te snotteren je heb het mooi en duidelijk verwoord. (komt bij mij ook gelijk weer vanalles naar boven…)

    Blij te lezen dat het je is meegevallen was zo benieuwd naar je verhaal.

    Hier net hetzelfde

    #45799

    he Fara nogmaals van harte met je dochter!!

    Mooi verhaal en ben blij te lezen dat het je mee is gevallen. Geniet lekker van haar en een mooie naam trouwens :)

    Ps ik ziet ook al met tranen in mijn ogen en heb niet eens een KS gehad. Zullen nog wel de hormoontjes zijn hihi

    #45805

    Heeeeel kerkenbaar,ook een KS gehad, ken het rare gevoel van wroeten,maar geen pijn hebben…zal ik nooit meer vergeten!!

    Fijn voor je dat alles goed gaat, meid!! En..VAN HARTE GEFELICITEERD MET JE DOCHTER!!

    #45816
    Klaver
    Bijdrager

    Mooi verhaal, fijn dat het zo goed gaat!!

7 berichten aan het bekijken - 1 tot 7 (van in totaal 7)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.