Goedemorgen,
Mijn vraag is het volgende, mijn neefje van 6 woont bij zijn vader, om de week is hij een weekend bij zijn moeder. Dit is vrij recent, zijn moeder is verhuisd per 1 september dit jaar. Mijn neefje heeft hier uiteraard problemen mee, maar zijn vader krijgt nu ook moeilijkheden, om dat zijn zoon nu alleen maar zegt dat papa stom is en papa nooit leuke dingen met hem doet en dat hij bij mama wil wonen. Dit is op zich logisch want als hij dat weekend bij zijn mama is, dan is dat hele weekend voor hem en doet hij allemaal leuke dingen, hij snapt niet dat dat anders zou zijn als hij de hele week bij mama zou wonen. Hoe kan je nou het beste met dit gedrag omgaan en zorgen dat je weer een leuke, opvoedkundige en gezellige band met je kind krijgt als vader zijnde?
Groetjes Moon
|
Pagina 1 van 1
Scheiding en gedragsproblemen Scheiding en gedragsproblemen 6 jarig neefje
#2
Gepost 15 december 2011 - 14:00
Hallo Moon,
Wat een vervelende situatie voor je neefje.
Voor elk kind is een scheiding een ingrijpende situatie. En elk kind gaat er weer anders mee om.
Wat ik zijn vader kan aanraden is om hem in elk geval te erkennen in zijn gevoelens want die zal hij zeker hebben (verdrietige en boze..). Dus door te zeggen dat vader ziet dat zoontje het leuk gehad heeft bij mama en dat vader dat fijn voor hem vindt. En dat zoontje nu weer terug is bij papa en dat papa dingen anders doet dan mama, omdat papa nu eenmaal anders is dan mama. En dat het heel vervelend voor zoontje is dat hij in deze situatie zit en zich misschien boos, verdrietig of in de war voelt. Maar dat papa en mama er altijd voor hem zullen zijn en van hem zullen houden.
Erkenning is in woord en daad laten merken dat je de boodschap achter het gedrag hebt gehoord/ gezien en respecteert.
Want het zou kunnen dat je neefje elke keer dat hij weer bij papa is geconfronteerd wordt met de nieuwe situatie, namelijk dat de ouders niet meer bij elkaar zijn. En dat hij door alleen maar leuke dingen te willen doen,niet aan deze nieuwe situatie herinnerd wil worden.
Zijn vader zou samen met hem een lijstje kunnen maken van de leuke dingen die zijn zoon zou willen doen, en die binnen de grenzen en mogelijkheden zijn van papa. En dat ze elke week samen kijken naar wat er die week dan gedaan zou kunnen worden.
Wat zeker niet de bedoeling is, is om meer dingen te willen doen alleen maar om hem te “pleasen”. Want ook kinderen van gescheiden ouders hebben naast heel veel liefde, duidelijkheid en structuur nodig…
Ik hoop dat ik je vraag zo beantwoord heb. Mocht je nog meer vragen hebben, dan weet je mij te vinden.
Trouwens, wat fijn voor je neefje dat hij zo een betrokken familielid heeft!
gr,
Mera
Goedemorgen,
Mijn vraag is het volgende, mijn neefje van 6 woont bij zijn vader, om de week is hij een weekend bij zijn moeder. Dit is vrij recent, zijn moeder is verhuisd per 1 september dit jaar. Mijn neefje heeft hier uiteraard problemen mee, maar zijn vader krijgt nu ook moeilijkheden, om dat zijn zoon nu alleen maar zegt dat papa stom is en papa nooit leuke dingen met hem doet en dat hij bij mama wil wonen. Dit is op zich logisch want als hij dat weekend bij zijn mama is, dan is dat hele weekend voor hem en doet hij allemaal leuke dingen, hij snapt niet dat dat anders zou zijn als hij de hele week bij mama zou wonen. Hoe kan je nou het beste met dit gedrag omgaan en zorgen dat je weer een leuke, opvoedkundige en gezellige band met je kind krijgt als vader zijnde?
Groetjes Moon
[/quote]
Wat een vervelende situatie voor je neefje.
Voor elk kind is een scheiding een ingrijpende situatie. En elk kind gaat er weer anders mee om.
Wat ik zijn vader kan aanraden is om hem in elk geval te erkennen in zijn gevoelens want die zal hij zeker hebben (verdrietige en boze..). Dus door te zeggen dat vader ziet dat zoontje het leuk gehad heeft bij mama en dat vader dat fijn voor hem vindt. En dat zoontje nu weer terug is bij papa en dat papa dingen anders doet dan mama, omdat papa nu eenmaal anders is dan mama. En dat het heel vervelend voor zoontje is dat hij in deze situatie zit en zich misschien boos, verdrietig of in de war voelt. Maar dat papa en mama er altijd voor hem zullen zijn en van hem zullen houden.
Erkenning is in woord en daad laten merken dat je de boodschap achter het gedrag hebt gehoord/ gezien en respecteert.
Want het zou kunnen dat je neefje elke keer dat hij weer bij papa is geconfronteerd wordt met de nieuwe situatie, namelijk dat de ouders niet meer bij elkaar zijn. En dat hij door alleen maar leuke dingen te willen doen,niet aan deze nieuwe situatie herinnerd wil worden.
Zijn vader zou samen met hem een lijstje kunnen maken van de leuke dingen die zijn zoon zou willen doen, en die binnen de grenzen en mogelijkheden zijn van papa. En dat ze elke week samen kijken naar wat er die week dan gedaan zou kunnen worden.
Wat zeker niet de bedoeling is, is om meer dingen te willen doen alleen maar om hem te “pleasen”. Want ook kinderen van gescheiden ouders hebben naast heel veel liefde, duidelijkheid en structuur nodig…
Ik hoop dat ik je vraag zo beantwoord heb. Mocht je nog meer vragen hebben, dan weet je mij te vinden.
Trouwens, wat fijn voor je neefje dat hij zo een betrokken familielid heeft!
gr,
Mera
Goedemorgen,
Mijn vraag is het volgende, mijn neefje van 6 woont bij zijn vader, om de week is hij een weekend bij zijn moeder. Dit is vrij recent, zijn moeder is verhuisd per 1 september dit jaar. Mijn neefje heeft hier uiteraard problemen mee, maar zijn vader krijgt nu ook moeilijkheden, om dat zijn zoon nu alleen maar zegt dat papa stom is en papa nooit leuke dingen met hem doet en dat hij bij mama wil wonen. Dit is op zich logisch want als hij dat weekend bij zijn mama is, dan is dat hele weekend voor hem en doet hij allemaal leuke dingen, hij snapt niet dat dat anders zou zijn als hij de hele week bij mama zou wonen. Hoe kan je nou het beste met dit gedrag omgaan en zorgen dat je weer een leuke, opvoedkundige en gezellige band met je kind krijgt als vader zijnde?
Groetjes Moon
[/quote]
Deel dit topic:
Pagina 1 van 1
Log in
Registreer
Help
Vragen aan professionals












